Elizabeth Diller (ur. 17 czerwca 1954 w Łodzi) – amerykańska architekt żydowskiego pochodzenia, współzałożycielka studia Diller Scofidio + Renfro.

Życiorys

Urodziła się w Łodzi w rodzinie żydowskiej, doświadczonej przez Holokaust (jej rodzice, Anna – Polka i Edmund – Czech, przeżyli zagładę, matka ukrywała swoją żydowską tożsamość w Wiedniu). Jej ojciec prowadził kilka fabryk tekstylnych. Przeprowadziła się z rodzicami do Nowego Jorku w 1959 lub 1960 roku. Dillerowie osiedlili się w Nowym Jorku na Bronksie, następnie w Inwood i finalnie w dzielnicy Greenwich Village. Uzyskała stopień Bachelor of Architecture na prywatnej uczelni Cooper Union w 1979 roku. Początkowo studiowała tamże sztukę (film i instalacje multimedialne), ale zainteresowała ją architektura, która figurowała w katalogu kursów. Na studiach rozpoczęła współpracę z architektem Ricardem Scofidiem, z którym założyła studio projektowe Diller + Scofidio w 1981 roku, a ostatecznie wyszła za niego za mąż. Działalność studia w latach 80. i 90. XX wieku była głównie pracami eksperymentalnymi i teoretycznymi. Elizabeth Diller uczyła w Irwin S. Chanin School of Architecture na uczelni Cooper Union od 1981 do 1990 roku. Od 1990 roku pracuje na wydziale architektury Uniwersytetu Princeton. W 2018 roku czasopismo „The Time” umieściło ją jako jedynego architekta na liścieTime 100 najbardziej wpływowych ludzi. Studio zmieniło nazwę na Diller Scofidio + Renfro w 2004 roku, po dołączeniu Charlesa Renfro. Pierwsza większa wystawa retrospektywna prac studia to wystawa pt. Scanning: The Aberrant Architecture of Diller + Scofidio Whitney Museum w 2003 roku. Czuje się kulturowo Europejką i Żydówką, zna język polski, w którym rozmawiała ze swoją matką.

Należy do: Królewskiego Instytutu Architektów Brytyjskich, Amerykańskiej Akademii Sztuk i Nauk, Amerykańskiej Akademii Sztuki i Literatury.

Nagrody

• MacArthur Fellowship – „Genius Grant” z Ricardem Scofidiem (1999)
• Nagroda Jane Drew (2019)
• Nagroda Wolfa w dziedzinie architektury (2022)

Działalność artystyczna

W 1989 roku w Museum of Modern Art zaprezentowano instalację autorstwa jej studia pt. Para-Site. San Francisco Museum of Modern Art ma od 2010 roku w swojej kolekcji instalację His/Hers (1993/2010), autorstwa Ricarda Scofidia i Elizabeth Diller. W parku High Line odbył się performance The Mile-Long Opera jej autorstwa oraz Davida Langa, podczas którego zaśpiewało 1000 osób.

Realizacje studia

• Slow House, Long Island (nieukończony projekt domu z 1989 roku)
• park High Line w Nowym Jorku (powstawał etapami od 2000 do 2019 roku)
• Blur Building – pawilon na Expo.02 w Yverdon-les-Bains w Szwajcarii w 2002 roku
• rozbudowa budynku Lincoln Center for the Performing Arts (2002)
• budynek Institute of Contemporary Art w Bostonie (2006)
• siedziba muzeum The Broad (budowa ukończona w 2015 roku)
• Roy and Diana Vagelos Education Center, Nowy Jork (2016)
• Park Zariadje w Moskwie (2017)
• powiększenie budynku Museum of Modern Art we współpracy z Artem Genslerem (ponowne otwarcie w 2019 roku)
• centrum sztuki The Shed w Nowym Jorku (2019)
• budynek Museu da Imagem e do Som do Rio de Janeiro (w budowie od 2014 roku)

Galeria

• Pawilon Blur Building (2002)
• Siedziba Institute of Contemporary Art w Bostonie (2006)
• Budowa Museu da Imagem e do Som do Rio de Janeiro (2014)
• Park High Line (2015)
• Park High Line (2017)
• Muzeum The Broad (2015)
• The Shed (2019)
• Alice Tully Hall – Lincoln Center (2019)
• Park Zariadje (2019)

Przypisy

Bibliografia

• KatherineK. Flynn KatherineK., Elizabeth Diller, [w:] Jan CiglianoJ.C. Hartman i inni, The women who changed architecture, New York 2022, ISBN 978-1-61689-871-7, OCLC 1288320381 [dostęp 2023-03-12] .