Elinwar – stal stopowa niklowo chromowa o znikomej rozszerzalności cieplnej i dobrych właściwościach sprężystych (stały moduł sprężystości w szerokim zakresie temperatury), stosowany głównie na sprężyny do zegarków, do aparatów pomiarowych itp.

Za odkrycie elinwaru Charles Édouard Guillaume otrzymał w roku 1920 Nagrodę Nobla.

Skład chemiczny:

33–35% niklu, 4–5% chromu, 1–3% wolframu, 0,5–2% manganu, 0,5–2% krzemu, 0,5–2% węgla, reszta – żelazo.

Właściwości mechaniczne:

Rm = 75,2 kG/mm²
Re = 45,35 kG/mm²

Stop jest odporny na korozję, praktycznie niemagnetyczny i ma niski współczynnik rozszerzalności cieplnej.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Encyklopedia Techniki > Materiałoznawstwo. Warszawa: WNT, 1969, s. 146.
  2. ↑ Charles Edouard Guillaume: Invar and Elinvar. [w:] Nobel Lecture [on-line]. 1920-12-11. [dostęp 2014-04-07]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.