Elektromagnes Bittera

Elektromagnes Bittera – typ elektromagnesu złożony z metalowych dysków i przekładek izolacyjnych ułożonych spiralnie. Został wynaleziony przez Francisa Bittera w 1936.

Taka konstrukcja pozwala z jednej strony skutecznie chłodzić elektromagnes, a z drugiej strony sprawia, że jest on dostatecznie wytrzymały mechanicznie, by znieść rozrywające siły magnetyczne.

Indukcja magnetyczna tego typu magnesów zazwyczaj należy do zakresu 10–20 T, jednak zdarzają się konstrukcje zdolne osiągnąć statyczne pole do 35 T.

Przypisy

↑ Francis Bitter. The Design of Powerful Magnets: Part II. The Magnetizing Coil. „Rev. Sci. Instrum.”. 7 (12), s. 482–8, 1936. DOI: 10.1063/1.1752068.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[1] Francis Bitter. The Design of Powerful Magnets: Part II. The Magnetizing Coil. „Rev. Sci. Instrum.”. 7 (12), s. 482–8, 1936. DOI: 10.1063/1.1752068.