Młodość i wykształcenie

Urodziła się w 1951 roku w Kłodzku. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Bardzie, gdzie spędziła dzieciństwo i wczesną młodość, kontynuowała naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Władysława Jagiełły w Ząbkowicach Śląskich, które ukończyła w 1969 roku. Następnie podjęła studia biologiczne na Uniwersytecie Wrocławskim, zdobywając w 1974 roku dyplom magistra. Bezpośrednio po ukończeniu studiów rozpoczęła pracę na swojej macierzystej uczelni począwszy od stanowiska asystenta, następnie adiunkta i profesora nadzwyczajnego aż po profesurę zwyczajną. Jednocześnie podjęła studia doktoranckie, uzyskując w 1979 roku stopień naukowy doktora. W celu prowadzenia dalszych swoich badań naukowych wyjechała na sypendium naukowe do Stanów Zjednoczonych. W 1988 roku Rada Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wrocławskiego nadała jej stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych w zakresie medycyny o specjalności parazytologia, na podstawie rozprawy pt. Phenetic classification of Ricinidae /Phthiraptera:Amblycera/. W 1999 roku otrzymała tytuł profesora nauk biologicznych.

Działalność na Uniwersytecie Wrocławskim

Na swojej macierzystej uczelni Elżbieta Lonc poza działalnością dydaktyczno-naukową pełniła wiele istotnych funkcji organizacyjnych. Od 1990 do 1996 roku sprawowała funkcję prodziekana do spraw dydaktycznych Wydziału Nauk Przyrodniczych UWr. Poza tym w latach 1992-2007 była przewodniczącą Rady Programowej na kierunku ochrona środowiska. Wielokrotnie zasiadała też w Senacie tej uczelni, w tym komisjach do spraw badań naukowych i współpracy z zagranicą oraz komisji nauczania. Była kierownikiem Zakładu Parazytologii Ogólnej Instytutu Mikrobiologii UWr (1996-2003), a od 2007 roku kieruje Zakładem Ekologii Drobnoustrojów i Ochrony Środowiska.

Działalność na PWSZ w Wałbrzychu

Po utworzeniu w Wałbrzychu Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w 1999 roku zaangażowała się w rozwój tej uczelni, za namową prof. Jerzego Wyrzykowskiego. Niedługo potem zasiadła w Senacie tej szkoły wyższej. W 2008 roku została wybrana na rektora Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Angelusa Silesiusa w Wałbrzychu. W tym czasie udało się rozbudować infrastrukturę uczelni, w tym zbudować ze środków unijnych aulę PWSZ, pozyskać budynek po dawnej filii Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu oraz rozpocząć wznoszenie domu studenckiego. Utworzono nowe kierunki inżynieryjne: architekturę krajobrazu, gospodarkę przestrzenną, bezpieczeństwo i higienę pracy. Poza tym uruchomiono studia drugiego stopnia - magisterskie uzupełniające. 12 kwietnia 2012 roku została wybrana rektorem na drugą kadencję.

Działalność naukowa

Jej zainteresowania naukowe związane są problematyką ekologii i ochrony środowiska, a w szczególności dotycząc zagadnień parazytologii, biologii drobnoustrojów i ich wektorów. Jej dorobek naukowy obejmuje łącznie 173 publikacji, w tym 133 po habilitacji. W skład tego dorobku wchodzą m.in. oryginalne prace twórcze, podręczniki i skrypty, rozdziały książek, redakcja monografii i materiałów konferencyjnych, niepublikowane raporty. Jak dotychczas wypromowała 5 doktorów i ponad 50 magistrów. Do ważniejszych jej publikacji należą:

• Zajęcia praktyczne z parazytologii dla studentów biologii, Wrocław 1994.
• Principles of modern protozoological parasitology, Wrocław 2000.
• Współczesne trendy w edukacji środowiskowej, Wrocław 2003.
• Dzieje parazytologii polskiej w latach 1945-2000, Wrocław 2004.
• Ekologia i ochrona środowiska : podręcznik dla studentów, Wałbrzych 2005.
• Atrakcyjność przyrody i turystyki na Ziemi Wałbrzyskiej , Wałbrzych 2010.

Za swoją działalność naukowo-dydaktyczną była wielokrotnie nagradzana, w tym m.in. licznymi nagrodami rektora Uniwersytetu Wrocławskiego, Medalem Komisji Edukacji Narodowej (1997), nagrodą zespołową Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2007) oraz Złotym Krzyżem Zasługi (1995). Aktywnie uczestniczy w wielu towarzystwach naukowych w kraju jak i za granicą. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Biometrycznego, Polskiego Towarzystwa Parazytologicznego, Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, Polskiej Akademii Nauk oraz amerykańskiego towarzystwa "Society for Vector Ecology".

Życie prywatne

Była wdową. Miała syna Krzysztofa (ur. 1979), prawnika, kończącego asesurę w Gliwicach. Została pochowana na cmentarzu parafialnym w Przyłęku w gminie Bardo.