Ekloga Leona (gr. εκλογή τών νόμων – wybór praw) – kodyfikacja prawa bizantyńskiego ogłoszona w 726 r. przez cesarza Leona III, w imieniu własnym oraz syna i współwładcy Konstantyna V, będąca wyciągiem z obszernego i trudno dostępnego ustawodawstwa Justyniana. Wyciąg został zmodyfikowany względem pierwowzoru na podstawie m.in.: prawa zwyczajowego. Wydanie Eklogi miało na celu stworzenie uproszczonego zbioru praw ogólnodostępnego dla prawników i zrozumiałego dla ludności. Liczy 18 tytułów. Główne zmiany Eklogi w stosunku do kompilacji justyniańskiej to:

  • ograniczenie władzy ojca rodziny (patria potestas), połączone ze wzrostem uprawnień żony i dzieci
  • wprowadzenie nieznanych wcześniej kar cielesnych takich jak np.: obcięcie nosa, ogolenie głowy, opalenie włosów
  • ograniczenie zastosowania kary śmierci
  • ograniczenie repudium
  • ograniczenie kościelnego prawa azylu
  • wprowadzenie opłacania sędziów z budżetu państwa w celu ograniczenia korupcji wśród nich.

Ekloga wywarła duży wpływ na późniejsze ustawodawstwo bizantyńskie, ruskie i południowosłowiańskie.

Przypisy

  1. ↑ Kazimierz Kolańczyk, Prawo rzymskie, § 37 A.
  2. 1 2 3 4 Andrzej Dziadzio, Powszechna historia prawa, wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2020, s. 65–66, ISBN 978-83-01-21346-6.
  3. 1 2 3 4 5 Karol Koranyi, Powszechna historia prawa, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 16, ISBN 83-01-02384-8.
  4. ↑ Ecloga, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2023-10-22] (ang.).
  5. ↑ Georg Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Warszawa 2008, s. 182-183.

Zobacz też

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.