Ekbert I von Bentheim (ur. w 1253 r.; zm. w 1309 lub 1311 r.) - hrabia Bentheim w latach 1279-1311.

Urodził się jako drugi syn hrabiego Tecklenburga i Bentheim Ottona II i jego żony Heilwigi. W 1279 r., po śmierci ojca odziedziczył hrabstwo Bentheim. W tym samym roku nadał miejscowemu klasztorowi Wietmarschen. W kolejnych latach panowania nadawał liczne dobra klasztorom i miastom. 6 listopada 1295 r. nadał prawa miejskie dawnej osadzie Schüttorf. Okres rządów Ekberta przypadł na lata względnego spokoju, dlatego też władca skupiał się na rozwoju rolnictwa i handlu. Zmarł w 1309 lub 1311 r. pozostawiając hrabstwo synowi Janowi.

5 czerwca 1277 r. poślubił hrabiankę oldenburską Heilwigę,z którą miał dziesięcioro dzieci:

• Jana - kolejnego hrabiego Bentheim.
• Ekberta - kanonika w Munster
• Ottona - dziekana w Munster
• Henryka - kanonika w Bremie
• Jadwigę - przeoryszę w Vreden
• Lisę - ksenię
• Odę - opatkę w Metelen
• Baldwina - dziekana w Osnabrucku
• Juttę - mniszkę w Vreden
• Odillę - żonę Arnolda III, hrabiego Almelo

Przypisy

Bibliografia

• Heinrich Funke: Zur Frühgeschichte der Stadt Schüttorf. In: Bentheimer Jahrbuch 1985. Verlag Heimatverein der Grafschaft Bentheim, Bad Bentheim 1984. ISBN 3-922428-11-8