Eino Tamberg
Data i miejsce urodzenia

27 maja 1930
Tallinn

Pochodzenie

estońskie

Data i miejsce śmierci

24 grudnia 2010
Tallinn

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

kompozytor, pedagog

Odznaczenia

Eino Tamberg (ur. 27 maja 1930 w Tallinnie, zm. 24 grudnia 2010 tamże) – estoński kompozytor i pedagog.

Życiorys

Edukacje muzyczną rozpoczął w domu i kontynuował naukę gry fortepianowej u Valentine’a Riivesa. W latach 1947–1953 studiował kompozycję w Konserwatorium w Tallinnie pod kierunkiem Eugena Kappa. Był dyrektorem muzycznym w Estońskim Teatrze Dramatycznym w Tallinnie (1952–1953), reżyserem dźwięku w Estońskim Radiu (1953–1959) oraz doradcą Estońskiego Związku Kompozytorów (1960–1969). Od 1968 wykładał kompozycję w tallińskim Konserwatorium. W latach 1978–2005 był kierownikiem Katedry Kompozycji, od 1983 jako profesor.

Kompozycje Tamberga były wykonywane w krajach skandynawskich, Rosji, Niemczech i Francji, a także w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Jego utwory miały w swoim repertuarze takie wiodące orkiestry, jak Filharmonia Nowojorska, waszyngtońska National Symphony Orchestra, Szwedzka Królewska Orkiestra Filharmoniczna, Göteborg Symphony Orchestra, Helsinki Philharmonic Orchestra, Oslo Symphony Orchestra i inne. Dyrygowali nimi słynni dyrygenci, m.in. Walerij Giergijew, Mstisław Rostropowicz, Neeme Järvi, Paavo Järvi i inni.

W 1997 roku odznaczony został estońskim Orderem Herbu Państwowego IV klasy.

Twórczość

Tamberg był przeciwnikiem romantycznego nurtu w muzyce estońskiej końca lat 50.. Skomponowany w duchu neoklasycyzmu Concerto Grosso (1956) był jednym z przełomowych dzieł tzw. "Nowej Fali" i oznaczał powrót modernizmu do post-stalinowskiej muzyki estońskiej. Utwór ten został nagrodzony złotym medalem na międzynarodowym festiwalu muzycznym w Moskwie. Był też wykonywany podczas Międzynarodowego Praskiego Wiosennego Festiwalu Muzycznego w 1959.

Wśród kompozycji Tamberga czołowe miejsce zajmują utwory orkiestrowe i sceniczne. Pisał też muzykę kameralną i na instrumenty solowe oraz utwory wokalne. Jest autorem czterech symfonii, dziewięciu koncertów na instrument solowy, czterech oper, trzech baletów oraz muzyki teatralnej i filmowej.

Przypisy

  1. 1 2 Vaitmaa 2004 ↓.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Eino Tamberg. [w:] Estonian Music Information Centre [on-line]. [dostęp 2018-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-12)]. (ang. • est.).
  3. 1 2 3 4 Merike Vaitmaa: Tamberg, Eino. [w:] Oxford Music Online. Grove Music Online [on-line]. 2001-01-20. [dostęp 2018-04-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-12)]. via Oxford University Press. (ang.).
  4. ↑ Eesti Tänab 1995-2001. Eesti Vabariigi President 1992-2001. [dostęp 2020-01-17]. (ang. • niem. • est.).

Bibliografia

  • Merike Vaitmaa: Tamberg, Eino. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. T. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.