Eiga monogatari (jap. 栄花物語; Opowieść o rozkwicie) – powstała w okresie Heian japońska kronika historyczna z gatunku rekishi-monogatari (opowieści historyczne pisane w XI i XII wieku w języku japońskim w odróżnieniu od wcześniejszych kronik tworzonych w języku chińskim) obejmująca czasy od panowania cesarza Uda (887–897) do początków panowania cesarza Horikawy (1087–1107). Liczący 40 zwojów utwór został spisany w całości sylabicznym alfabetem hiragana.

Utwór składa się z dwóch części, z których pierwsza powstała w 1030 roku, druga około 1092. Za autora pierwszej uchodzi Akazome Emon lub Tamenari Fujiwara, drugą napisał przypuszczalnie Dewa no Ben. Zawarta w Eiga monogatari treść podkreśla potęgę rodu Fujiwara, zwłaszcza kanclerza Michinagi Fujiwary (966–1028). Ułożony chronologicznie materiał historyczny uzupełniony został fragmentami pamiętników, stanowiącymi cenny dokument do poznania życia i obyczajów dworskich opisywanego okresu.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Eiga-monogatari, [w:] Encyklopedia PWN [dostęp 2017-08-14].
  2. 1 2 Mikołaj Melanowicz: Historia literatury japońskiej. Warszawa: PWN, 2012, s. 117, 118. ISBN 978-83-01-17214-5.
  3. 1 2 3 4 5 Louis Frédéric: Japan Encyclopedia. Cambridge: Belknap Press, 2000, s. 170. ISBN 0-674-01753-6.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.