Edyta Urszula Geppert-Loretz (ur. 27 listopada 1953 w Nowej Rudzie) – polska piosenkarka, członkini Akademii Fonograficznej ZPAV.

Kariera zawodowa

Pochodzi z muzykalnej rodziny. Matka Edyty Geppert była Węgierką, dlatego też bliskie są artystce czardasze węgierskie. Kiedy miała pięć lat, dziadek kupił jej akordeon.

Występowała w Zespole Pieśni i Tańca „Nowa Ruda”. Uczyła się na Wydziale Piosenki w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Po raz pierwszy zaprezentowała się szerszej publiczności w 1984 na V Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Niedługo później za wykonanie utworu „Jaka róża, taki cierń” zdobyła Nagrodę Główną im Karola Musioła na XXI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Rok później wystąpiła z utworem „Zamiast” w koncercie „Przeboje” podczas XXII KFPP w Opolu, jednak jej występ został ocenzurowany przez telewizję ze względu na tekst w negatywny sposób opisujący realia życia w Polsce. W 1986 za wykonanie utworu „Och, życie kocham cię nad życie” zdobyła Grand Prix XXIII KFPP w Opolu.

W 1995 za wykonanie utworów „Nie, nie żałuję” i „Idź swoją drogą” zdobyła pierwszą nagrodę na XXXII KFPP w Opolu. W 1998 została odznaczona Czerwoną Kokardką.

7 czerwca 2014, podczas LI KFPP w Opolu została odznaczona Honorowym Złotym Mikrofonem, nagrodą przyznawaną przez Zarząd Polskiego Radia za całokształt twórczości.

Charakterystyka muzyczna

Śpiewa nie tylko spokojne i nastrojowe utwory, mierzy się także z piosenką dramatyczną, refleksyjną, liryczną i kabaretową. Wykonywała także utwory z muzyką country, hardrockową i heavymetalową oraz rap. Jej twórczość klasyfikowana jest najczęściej jako piosenka poetycka lub poezja śpiewana, choć artystka tych klasyfikacji nie lubi. Jej odpowiedzią na próby „zaszufladkowania” jest to, że jest piosenkarką, która śpiewa piosenki. Piosenka dla Geppert to „rodzaj wiersza krótkiego, do którego dodaje się muzykę, aby był śpiewany przy okazjach towarzyskich takich, jak: przy stole, z przyjaciółmi, z ukochaną, aby lżej znosić nudę, jeśli się jest bogatym oraz aby lżej znosić nędzę, jeśli się jest biednym”.

Teksty do jej piosenek są autorstwa znanych polskich twórców, takich jak m.in. Jacek Cygan, Magda Czapińska, Bożena Ptak, Wojciech Młynarski, Agnieszka Osiecka, Marek Dagnan czy Jerzy Ficowski.

Preferuje własny recital jako najlepszą formę kontaktu z publicznością. W swojej działalności artystycznej dała ok. 3 tys. recitali na żywo. W ostatnich latach na recitale artystki składają się utwory pochodzące ze wszystkich albumów, a także utwory nigdy niewydane, jak również największe, znane przeboje. W latach 1985–2002 z Geppert na stałe współpracowali pianista Tomasz Bajerski i gitarzysta Henryk Alber. Od 2002 artystce towarzyszą: pianiści Krzysztof Herdzin lub Piotr Matuszczyk, trębacz Jerzy Szarecki oraz zespół Kroke.

Życie prywatne

Od 1985 jej mężem jest aktor i pedagog Piotr Loretz (syn aktora Mieczysława Mileckiego i aktorki Haliny Michalskiej). Mają syna Mieczysława (ur. 1988).

Odznaczenia

W 2007 z rąk ministra Kazimierza Ujazdowskiego odebrała Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

3 maja 2009 podczas uroczystości w Sali Senatorskiej Zamku Królewskiego w Warszawie Prezydenta RP Lech Kaczyński odznaczył ją Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Dyskografia

Przypisy

Bibliografia

• Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ISBN 83-86848-05-7, tu hasło Geppert Edyta, s. 57, 58.

Wywiady

• RADOŚĆ I MELANCHOLIA - z Edytą Geppert rozmawia Stanisław Błaszczyna