Edykt Dioklecjana
Państwo

Cesarstwo Rzymskie

Data wydania

24 lutego 303

Miejsce publikacji

Nikomedia

Rodzaj aktu

edykt

Status

uchylony

Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Edykt Dioklecjana – edykt wydany przez cesarza Dioklecjana 24 lutego 303 roku, zapoczątkowujący największe prześladowania chrześcijan w Cesarstwie rzymskim.

Prześladowanie rozpoczęło się 23 lutego 303 roku, gdy żołnierze cesarscy zniszczyli kościół w Nikomedii. Następnego dnia ogłoszono edykt nakazujący burzenie kościołów i spalenie świętych ksiąg oraz pozbawienie stanowisk chrześcijan sprawujących urzędy publiczne. Były to sankcje niespotykane w dotychczasowym ustawodawstwie rzymskim.

Drugi edykt, latem 303 roku nakazywał uwięzienie kapłanów chrześcijańskich.

Jesienią 303 roku został wydany trzeci edykt, który pozwalał uwolnić odstępców od chrześcijaństwa, ale rozkazywał torturować opornych.

Prześladowania zakończył edykt tolerancyjny Galeriusza z 30 kwietnia 311 roku.

Przypisy

  1. 1 2 3 Jakub Jasiński (red.), Dioklecjan [online], ImperiumRomanum [dostęp 2022-06-04].
  2. ↑ Władysław Dziewulski, Zwycięstwo chrześcijaństwa w świecie starożytnym, Wrocław 1969, s. 44–45.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.