Edward Robakiewicz
pułkownik artylerii
Pełne imię i nazwisko

Edward Aleksander Robakiewicz

Data i miejsce urodzenia

20 października 1888
Płock

Data i miejsce śmierci

1940
Krzeszowice

Przebieg służby
Lata służby

do 1940

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

2 Dywizjon Artylerii Konnej
8 Pułk Artylerii Lekkiej
19 Dywizja Piechoty, XIX Brygada Piechoty

Stanowiska

dowódca baterii
dowódca dywizjonu artylerii
dowódca pułku artylerii
dowódca artylerii dywizyjnej

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
wojna polsko-bolszewicka
bitwa pod Cycowem
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Edward Aleksander Robakiewicz (ur. 20 października 1888 w Płocku, zm. 1940 w Krzeszowicach) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Życiorys

Urodził się 20 października 1888 roku w Płocku. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach Armii Imperium Rosyjskiego. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Został zweryfikowany w stopniu majora artylerii. Pełnił funkcję dowódcy baterii 1 dywizjonu artylerii konnej, a po przeformowaniu został dowódcą 2 dywizjonu artylerii konnej. Uczestniczył w wojnie polsko-ukraińskiej 1918–1919. Mianowany dowódcą artylerii Grupy „Bug”, po czym w miejscowości Ożydów ponownie przejął dowodzenie baterią. Następnie, jako dowódca dywizjonu, brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, w tym w bitwie pod Cycowem 15–16 sierpnia 1920 roku.

3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 18. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 31 marca 1924 roku został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 14. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 12 marca 1929 roku otrzymał przeniesienie macierzyście do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym na stanowisko rejonowego inspektora koni w Starogardzie. 7 kwietnia 1929 roku zdał dowództwo dywizjonu w Dubnie. 23 grudnia 1929 roku otrzymał przeniesienie do 8 pułku artylerii polowej w Płocku (od 31 grudnia 1931 roku – 8 pułk artylerii lekkiej) na stanowisko dowódcy pułku. 28 stycznia 1930 roku objął obowiązki dowódcy pułku. 21 grudnia 1932 roku awansował na pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów artylerii.

W 1938 roku został dowódcą artylerii dywizyjnej 19 Dywizji Piechoty w Wilnie. Na tym stanowisku walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku, a następnie jako dowódca XIX Brygady Piechoty. W czasie okupacji niemieckiej został aresztowany i osadzony w więzieniu Montelupich w Krakowie, a w 1940 roku rozstrzelany w Krzeszowicach.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ W 1937 dokonano zmiany imienia z Edward Robakiewicz na Edward Aleksander Robakiewicz oraz sprostowania daty urodzenia z 8 października 1888 na 20 października 1888. Zarządzenia Prezesa Rady Ministrów. Nadanie Krzyża Zasługi. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 2, s. 57, 11 listopada 1937.
  2. 1 2 3 A. Kuprianis, Łódzka ..., op. cit., s. 192.
  3. 1 2 Stanisław Chytrzyński: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920. T. 2 Dywizjon Artylerii Konnej. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, Warszawa, s. 3.
  4. ↑ Stanisław Chytrzyński: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920. T. 2 Dywizjon Artylerii Konnej. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, Warszawa, s. 5.
  5. ↑ Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 189.
  6. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 91.
  7. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 20 z 23 grudnia 1929 roku, s. 386.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 176, 676.
  9. ↑ Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 14 z 22 grudnia 1932 roku, s. 468.
  10. ↑ Na wzgórzach Roztocza – wrzesień 1939. [dostęp 2015-04-01].
  11. ↑ Artur Kuprianis, Łódzka 4 Grupa Artylerii ..., s. 209.
  12. ↑ M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  13. ↑ M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 302 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
  14. ↑ M.P. z 1932 r. nr 259, poz. 296 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  15. ↑ Artur Kuprianis, Łódzka 4 Grupa Artylerii ..., s. 219.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.