Edward Zygmunt Antoni Piwowarski (ur. 16 kwietnia 1910 w Boszczynku, zm. 12 października 1974 w Warszawie) – polski rzeźbiarz.

Życiorys

Był synem Juliana (1883–1969). Uczył się w Szkole Przemysłu Drzewnego w Zakopanem w pracowni Romana Olszowskiego w latach 1927–1929 i w warszawskiej Szkole Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych i Malarstwa w pracowni Jana Szczepkowskiego. Studiował rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowni prof. Tadeusza Breyera i prof. Bohdana Pniewskiego (1935–1939).

Okres okupacji spędził w Warszawie. Po wojnie mieszkał w Bielsku-Białej, gdzie pracował (1945–1950) jako nauczyciel rzeźby w Liceum Technik Plastycznych i w Ognisku Kultury Plastycznej. Pełnił również funkcję wiceprezesa Sekcji Rzeźby Związku Polskich Artystów Plastyków Okręgu Katowickiego (1949–1951). Później przeprowadził się do Warszawy.

Piwowarski już w trakcie studiów zaczął wystawiać swe prace; rzeźba „Noc” została pokazana w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w 1935. W latach 1936–1952 członek grupy artystycznej „Warszawa”. Utrzymywał kontakty z awangardowymi twórcami środowiska krakowskiego; współpracował z teatrem Cricot przy inscenizacji Wyzwolenia Stanisława Wyspiańskiego w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie.

Był mężem artystki malarki Moniki Józefy z Przybyszewskich (1914–2006), ojcem reżysera Radosława Piwowarskiego.

Mieszkał w Warszawie przy ul. Czarnieckiego 56/1.

Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B15-6-22).

Ordery i odznaczenia

• Złoty Krzyż Zasługi (1971)
• Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955)
• Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (dwukrotnie: 1970, 1973)
• Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1967)

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Edward Piwowarski | culture.pl. [dostęp 2012-12-06].