Edward Bertold
Data i miejsce urodzenia

21 listopada 1912
Pasieka, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci

31 stycznia 1965
Warszawa

Minister rolnictwa i reform rolnych (Rząd Tymczasowy)
Okres

od 31 grudnia 1944
do 28 czerwca 1945

Przynależność polityczna

Stronnictwo Ludowe

Poprzednik

Edward Osóbka-Morawski

Następca

Stanisław Mikołajczyk

Odznaczenia

Edward Bertold (ur. 21 listopada 1912 w Pasiece, zm. 31 stycznia 1965 w Warszawie) – polski prawnik (doktor praw), polityk.

Życiorys

Syn Adama i Leokadii. W 1934 ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Po odbyciu służby wojskowej, w 1935 podjął pracę w magistracie m. Łodzi. Należał wówczas do koła Związku Młodzieży Wiejskiej RP w Żabieńcu pod Łodzią.

Żołnierz kampanii wrześniowej, zbiegł z obozu jeńców w Pruszkowie, powrócił do Łodzi, pracował jako robotnik. Od 1940 w konspiracyjnej Polskiej Organizacji Zbrojnej w Łodzi, współredaktor pisma Jutrzenka. Następnie po aresztowaniu i zwolnieniu ukrywał się w Generalnym Gubernatorstwie w Polichnie, Kraśniku, Białej k. Janowa Lubelskiego oraz w Zarzeczu k. Niska. Od 1943 żołnierz oddziału partyzanckiego Batalionów Chłopskich.

Po wkroczeniu Armii Czerwonej na terytorium Polski, jako pełnomocnik delegatury PKWN w Rzeszowie organizował rady narodowe i struktury lubelskiego Stronnictwa Ludowego. Od września 1944 wiceprezes Zarządu Wojewódzkiego SL w Rzeszowie i członek Tymczasowego Zarządu Głównego SL. Od marca 1945 członek Rady Naczelnej SL, wiceprzewodniczący Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie. W sierpniu 1945 wraz z większością struktur SL kierowanych przez Stanisława Bańczyka przeszedł do Polskiego Stronnictwa Ludowego Stanisława Mikołajczyka. Od czerwca 1946 w rozłamowym wobec PSL PSL „Nowe Wyzwolenie”, członek Głównego Komitetu Wykonawczego. Od października 1946 członek Rady Naczelnej i wiceprezes GKW stronnictwa. Od lutego 1948 ponownie w SL. Od 1949 należał do ZSL.

Od października 1944 zastępca kierownika Resortu Rolnictwa i Reform Rolnych PKWN, od 31 grudnia 1944 minister rolnictwa i reform rolnych w Rządzie Tymczasowym RP. W lipcu 1945 mianowany prezesem Państwowego Banku Rolnego w Warszawie. Od maja 1949 wicewojewoda poznański. Od 1950 wiceprzewodniczący Prezydium WRN w Poznaniu, jednocześnie wiceprezes Zarządu Wojewódzkiego ZSL w Poznaniu. Od 1 maja 1953 dyrektor departamentu w Ministerstwie Rolnictwa, od czerwca 1961 wiceprezes Narodowego Banku Polskiego.

W latach 1956–1959 zastępca członka Naczelnego Komitetu ZSL, w latach 1959–1961 wiceprzewodniczący Głównego Sądu Partyjnego, od 1964 członek NK ZSL. W styczniu 1963 wybrany na prezesa Komitetu Warszawskiego ZSL.

Od 1944 do 1947 był posłem do KRN.

Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera C 2-13-6).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ jako kierownik resortu rolnictwa i reform rolnych PKWN
  2. ↑ jako minister rolnictwa i reform rolnych w uznanym międzynarodowo Tymczasowym Rządzie Jedności Narodowej
  3. ↑ Słownik biograficzny działaczy ruchu ludowego. Makieta, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1989, s. 38.
  4. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  5. ↑ M.P. z 1955 r. nr 52, poz. 561 „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy społeczno-politycznej i zawodowej”.
  6. ↑ M.P. z 1946 r. nr 26, poz. 43 „w pierwszą rocznicę wyzwolenia Warszawy zasłużonym w walce o wyzwolenie i odbudowę Stolicy (...)”.
  7. ↑ M.P. z 1955 r. nr 42, poz. 411 - Uchwała Rady Państwa z dnia 10 stycznia 1955 r. nr 0/56 - na wniosek Naczelnego Komitetu Wykonawczego Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego.
  8. ↑ Dziennik Urzędowy Rady Narodowej m.st. Warszawy, nr 11, 30 czerwca 1965, s. 7.

Bibliografia, linki

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.