Edmund Zimmer

Edmund Zimmer (przed 1933)
podpułkownik artylerii
Data i miejsce urodzenia

10 października 1890
Lwów

Data i miejsce śmierci

2 listopada 1972
Londyn

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Austro-Węgier
Wojsko Polskie
Polskie Siły Zbrojne w ZSRR
Polskie Siły Zbrojne

Jednostki

20 Pułk Artylerii Lekkiej

Stanowiska

dowódca pułku

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia

Edmund Albin Zimmer (ur. 10 października 1890 we Lwowie, zm. 2 listopada 1972 w Londynie) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego II RP i Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR.

Życiorys

Urodził się 10 października 1890 we Lwowie, w rodzinie Edmunda.

Po zakończeniu I wojny światowej, jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia porucznika. W szeregach 1 pułku artylerii polowej Legionów w stopniu porucznika uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, za co otrzymał Order Virtuti Militari. Został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był p.o. dowódcy III dywizjonu macierzystego 1 pułku artylerii polowej Legionów, stacjonującego w Wilnie. Następnie awansowany na stopień majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1924 był etatowym dowódcą III dywizjonu 1 pap Leg. W 1928 był dowódcą III dywizjonu 10 pułku artylerii polowej w Łodzi. Od 27 kwietnia 1929 był zastępcą dowódcy pułku w 2 pułku artylerii lekkiej Legionów w Kielcach. W tym czasie został awansowany na stopień podpułkownika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930. Z dniem 1 września 1931 został przeniesiony do Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu na stanowisko dowódcy dywizjonu szkolnego. W grudniu 1932 został przesunięty w Centrum Wyszkolenia Artylerii na stanowisko komendanta Szkoły Podoficerów Zawodowych Artylerii. Od listopada 1935 do 1939 był dowódcą 20 pułku artylerii lekkiej, po czym został przeniesiony w stan spoczynku.

Podczas II wojny światowej wstąpił do formowanych w 1941 Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. Został dowódcą Centrum Wyszkolenia Artylerii w Kara-Suu w Kirgiskiej Republice. Od stycznia 1945 był komendantem Kursów Maturalnych Nr 1 w Alessano. Po wojnie przebywał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Do końca życia pozostawał w stopniu podpułkownika. Zmarł nagle 2 listopada 1972 w Londynie.

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Z żałobnej karty. „Biuletyn”. Nr 23, s. 103, Grudzień 1972. Koło Lwowian w Londynie.
  2. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. WBH. [dostęp 2021-01-07]., tu podano, że urodził się 12 października 1890.
  3. ↑ Wykaz oficerów 1920 ↓, s. 136.
  4. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 817.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 715.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 740.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 453.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 638.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 384.
  10. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 178.
  11. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 3 sierpnia 1931 roku, s. 236.
  12. ↑ Szkoła Podchorążych Artylerji. Ku uczczeniu dziesięciolecia 1923–1933. Toruń: 1933, s. 21, 72.
  13. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 813.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 9 grudnia 1932 roku, s. 409.
  15. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 158, 737.
  16. ↑ Czartoryski 1986 ↓, s. 21-23.
  17. ↑ M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 302 „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 240

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.