Edmund Szeliga (ur. 9 listopada 1910 w Tychach, zm. 3 września 2005) – polski duchowny rzymskokatolicki, salezjanin, misjonarz.

Życiorys

Miał czworo rodzeństwa. Jego ojciec Edmund, zginął w trakcie I wojny światowej. Przed wstąpieniem do salezjańskiego nowicjatu w Czerwińsku, ukończył szkołę powszechną w rodzinnych Tychach, a następni gimnazjum w Oświęcimiu. Już w zakonie został skierowany na studia filozoficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1930 wyraził gotowość wyjazdu na misję i w grudniu tego samego roku przybył do Peru, gdzie po opanowaniu języka hiszpańskiego i keczuańskiego, pracował jako nauczyciel matematyki. Po pięciu latach został wysłany w celu odbycia wyższych studiów teologicznych we Włoszech, gdzie w dniu 2 lipca 1939 otrzymał wyższe święcenia kapłańskie. Po powrocie do Peru, zaangażował się w prace z rdzennymi mieszkańcami Amazonii, wśród których działał przez blisko 40 lat. Od 1965 zajmował się ziołolecznictwem i jego popularyzacją w tym szczególnie vilcacory. Był współinicjatorem powstania Peruwiańskiego Instytutu Fitoterapii Andyjskiej (IPIFA) w Limie, w 1983.

Był także Honorowym Członkiem Polonijnego Klubu Podróżnika.

Zmarł 3 września 2005 w Peru i został pochowany na cmentarzu El Angel w Limie.

Wybrane odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 Jerzy Majcherczyk. Zmarł o. Edmund Szeliga. „Niedziela”. 39, 2005. [dostęp 2018-01-27].
  2. 1 2 3 Edmund Szeliga. Ministerstwo Spraw Zagranicznych. [dostęp 2018-01-27].
  3. ↑ Historia de Edmundo Szeliga. ipifa.org (hiszp.) [dostęp 2020-07-13]

Linki zewnętrzne

  • Życiorys. wilkakora.pl. [dostęp 2018-01-27]. (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.