Edmund Przegaliński
Imię i nazwisko urodzenia

Edmund Konrad Przegaliński

Data i miejsce urodzenia

26 listopada 1937
Biłgoraj

Zawód, zajęcie

farmakolog
neuropsychofarmakolog

Tytuł naukowy

profesor

Odznaczenia

Edmund Konrad Przegaliński (ur. 26 listopada 1937 w Biłgoraju) – polski neuropsychofarmakolog, profesor nauk medycznych, członek Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności, w latach 1993–2007 dyrektor Instytutu Farmakologii PAN.

Życiorys

Urodził się w 1937 roku w Biłgoraju.

Ukończył studia na Akademii Medycznej w Lublinie w 1961 roku. Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w 1968 po obronie pracy Własności farmakologiczne nowych pochodnych hydantoiny i thiohydantoiny, a habilitował się w 1975 roku na podstawie oceny dorobku naukowego i rozprawy Rola 5-hydroksytryptaminy w zachowaniu się progu drgawkowego oraz w działaniu leków przeciwdrgawkowych. W 1983 roku został mianowany profesorem nadzwyczajnym.

W latach 1961–1976 był adiunktem na Akademii Medycznej w Lublinie. W latach 1971–1972 odbył staż naukowy pracując w Instytucie Farmakologii Uniwersytetu w Mediolanie. Od 1976 roku związany był z Instytutem Farmakologii PAN (wówczas jeszcze był to Zakład Farmakologii) w Krakowie. W 1983 roku został tam profesorem, a 1 stycznia 1993 roku, po przejściu na emeryturę profesora Jerzego Maja, został mianowany dyrektorem Instytutu.

W 1991 roku został wybrany członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk, w 2004 roku jej członkiem rzeczywistym. W 1991 roku został wybrany członkiem Polskiej Akademii Umiejętności.

W 2006 roku został mianowany tytułem doktora honoris causa Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Został odznaczony: Złotym Krzyżem Zasługi (1984), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1991) oraz Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2002).

Wybrane publikacje

  • The effect of chronic treatment with antidepressant drugs on salbutamol-induced hypoactivity in rats (współautorzy: L. Baran, J. Siwanowicz), „Psychopharmacology”, 80, 1983;
  • Hypotheses concerning the mechanism of action of antidepressant drugs (współautorzy: J. Maj, E. Mogilnicka), „Reviews of Physiology, Biochemistry & Pharmacology”, 100, 1984;
  • Monoamines and the pathophysiology of seizure disorders. W: Handbook of Experimental Pharmacology, vol. 74, Eds. H. H. Frey, D. Janz (1985);
  • The role of hippocampal 5-hydroxytryptamine 1A (5-HT1A) receptors in the anticonflict activity of beta-adrenoceptor antagonists (współautorzy: E. Tatarczyńska, E. Chojnacka-Wójcik), „Neuropharmacology”, 34, 1995;
  • Effects of 5-HT(1B) receptor ligands microinjected into the accumbal shell or core on the sensitization to cocaine in rats (współautorzy: J. Siwanowicz, I. Papla, M. Filip), „European Neuropsychopharmacology”, 12, 2002.

Przypisy

  1. 1 2 Jan Wojnowski (redaktor naczelny): Wielka encyklopedia PWN. T. XXII. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, s. 414. ISBN 83-01-14116-6.
  2. 1 2 3 Edmund Przegaliński. Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach. [dostęp 2011-12-04].
  3. 1 2 Kto jest kim w polskiej medycynie. Informator biograficzny. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1987, s. 538–539. ISBN 83-2232339-5.
  4. ↑ History. Instytut Farmakologii PAN. [dostęp 2011-12-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-10-01)]. (ang.).
  5. 1 2 Edmund Przegaliński. Polska Akademia Nauk. [dostęp 2011-12-06].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.