Edmund Berezowski

Edmund Berezowski, ok. 1924 r.
tytularny generał brygady
Data i miejsce urodzenia

25 listopada 1861
Stawiszcze

Data i miejsce śmierci

30 lipca 1924
Warszawa

Przebieg służby
Lata służby

od 1881

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa

Edmund Berezowski (ur. 25 listopada 1861 w Stawiszczach, zm. 30 lipca 1924 w Warszawie) – tytularny generał brygady Wojska Polskiego, inżynier.

Życiorys

Urodził się 25 listopada 1861 w Stawiszczach, w rodzinie Juliana i Rozalii z Mikoszów. Uczył się i złożył maturę w Szkole Realnej w Białej Cerkwi.

1 grudnia 1879 wstąpił do 2 Konstantynowskiej Szkoły Wojskowej (ros. 2-е военное константиновское училище) w Petersburgu. 1 sierpnia 1881 rozpoczął zawodową służbę w wojskach saperskich. 1 września 1884 rozpoczął studia w Mikołajewskiej Akademii Inżynieryjnej w Petersburgu. Do 31 grudnia 1917 pełnił służbę w wojskach kolejowych. Między innymi uczestniczył w budowie kolei transsyberyjskiej. W czasie służby w armii rosyjskiej awansował na kolejne stopnie: chorążego (ros. прапорщик) – 1881, porucznika (ros. поручик) – 1885, kapitana (ros. капитан) – 1892 i podpułkownika (ros. подполковник) – 1900.

Od 20 maja 1918 do 20 kwietnia 1920 zatrudniony był przy budowie kolei południowo-zachodniej w Rosji. Po powrocie do kraju został urzędnikiem cywilnym–szefem sekcji drogowej w Wołyńskiej Dyrekcji Okręgowej Kolei Żelaznej.

1 marca 1921 mianowany został urzędnikiem wojskowym VIII rangi i powołany do służby czynnej w Wojsku Polskim. Otrzymał przydział do Departamentu VIII Budownictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 27 czerwca 1921 przeniesiony został do Dowództwa Okręgu Generalnego „Białystok” na stanowisko szefa działu Budownictwa i Kwaterunku.

W październiku 1921 został przemianowany na oficera zawodowego, w stopniu pułkownika, w korpusie oficerów inżynierii i saperów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 11. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W listopadzie 1922 zatwierdzony został na stanowisku szefa Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi. Przed przeniesieniem w stan spoczynku pozostawał na ewidencji 3 pułku saperów wileńskich w Wilnie.

Dekretem Prezydenta RP z 12 sierpnia 1923 został przeniesiony z dniem 31 października 1923 w stały stan spoczynku, w stopniu tytularnego generała brygady, z powodu przekroczonego wieku w myśl § 72 pragmatyki oficerskiej. Zmarł 30 lipca 1924 w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 12A-10-1).

Był żonaty z Janiną Przecławską, z którą miał dwie córki: Eleonorę (1890) i Marię „Maję” (1898-1978).

Uwagi

  1. ↑ T. Kryska-Karski i S. Żurakowski błędnie podali, że Edmund Berezowski był lekarzem medycyny.

Przypisy

  1. ↑ Kryska-Karski i Żurakowski 1991 ↓, s. 74.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Stawecki 1994 ↓, s. 75.
  3. ↑ W wyniku zmiany stopni wojskowych przeprowadzonej w 1884 awansowany z pominięciem stopnia podporucznika.
  4. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 19 marca 1921, s. 490.
  5. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 27 z 9 lipca 1921, s. 1181.
  6. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 38 z 8 października 1921, s. 1411.
  7. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 227.
  8. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 47 z 25 listopada 1922, s. 852.
  9. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 56 z 24 sierpnia 1923, s. 519.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 109 z 14 października 1924, s. 607.
  11. ↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.