Edmund Henryk Bakuniak (ur. 24 maja 1923 w Podzamczu, zm. 22 sierpnia 2011) – profesor nauk rolniczych o specjalności ochrona roślin, żołnierz Armii Krajowej (ps. Jeż).
Życiorys
W czasie II wojny światowej był żołnierzem 1 kompanii, I batalionu, 24 pułku 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty w stopniu porucznika, ps. „Jeż”.
Po wojnie w 1950 ukończył studia na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu, w 1978 otrzymał tytuł profesora.
Za zasługi wojenne odznaczony był Krzyżem Armii Krajowej, Medalem Wojska Polskiego, Krzyżem Partyzanckim, a także Srebrnym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2006) – za wybitne zasługi w działalności na rzecz niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za pracę społeczną w środowiskach kombatanckich, Złotą Odznaką Honorową „Za zasługi dla Warszawy”, Srebrnym Medalem Opiekuna Miejsce Pamięci Narodowej.
Przypisy
- 1 2 3 4 Nekrolog. [dostęp 2011-08-24]. (pol.).
- 1 2 Prof. dr hab. Edmund Bakuniak, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2011-08-24].
- ↑ Katalog Biblioteki Jagiellońskiej. [dostęp 2011-08-24]. (pol.).
- ↑ M.P. z 2006 r. nr 43, poz. 460
Bibliografia
- Bakuniak Edmund Henryk, w: Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny, t. 1 A-G, Warszawa : Ośrodek Przetwarzania Informacji, 1998, s. 55 ISBN 83-905295-4-8 ISBN 83-905295-5-6