Ebeye

Wyspa Ebeye z lotu ptaka
Państwo

 Wyspy Marshalla

Populacja (2008)
• liczba ludności


12 000

Położenie na mapie Wysp Marshalla
Położenie na mapie Oceanii
8°46′49″N 167°44′14″E/8,780278 167,737222

Ebeye – niewielka wyspa (około 36 hektarów powierzchni) i miasto w Wyspach Marshalla; w południowo-wschodniej części na atolu Kwajalein w łańcuchu Ralik Chain; ponad 12 000 mieszkańców (2008), znane jako „slums Pacyfiku”, najgęściej zamieszkana wyspa w tym rejonie świata. Cel migracji i przesiedleń osób, które straciły miejsce zamieszkania wskutek działalności armii USA i prób z bronią jądrową.

Historia

Przed 1946 rokiem na wyspie mieszkało ok. 20 osób. W okresie powojennym armia USA stworzyła tu obóz pracy dla powstającej na sąsiedniej wyspie Kwajalein bazy powietrznej. W latach 60. XX wieku wskutek prowadzonych na Kwajalein testów wojskowych przesiedlono tu ludność zamieszkującą inne wysepki atolu (m.in. ludność z atolu Rongelap) z oraz sąsiednie wyspy. Wiele osób przybyło dobrowolnie, podążając za rodziną i w nadziei na znalezienie pracy i lepszych warunków życia. Wkrótce Ebeye miało najwyższy dochód na mieszkańca, najwyższe ceny i najwyższe zagęszczenie ludności ze wszystkich terytoriów powierniczych USA na Pacyfiku.

W 1963 roku społeczność Ebeye nawiedziła epidemie choroby Heinego-Medina, zakażenia przewodu pokarmowego i grypy. Społeczność Ebeye, licząca 4500, była opisywana jako najbardziej podatna na choroby i zdemoralizowana społeczność w Mikronezji. W 1978 roku liczba mieszkańców przekroczyła 8000 a warunki bytowe stały się krytyczne przy braku kanalizacji, niedostatku infrastruktury drogowej, medycznej i braku szkół. Ponad 50% populacji Ebeye miało poniżej 14 roku życia, wiele osób było uzależnionych od alkoholu i narkotyków, szerzyły się choroby weneryczne.

Brak wody pitnej, niedostatek szkół i szpitali powodował, że warunki bytowe były niezwykle ciężkie, szczególnie w zestawieniu z wyspą Kwajalein, znacznie większą, a zamieszkaną przez 1,500 osób – personelu amerykańskiej bazy wojskowej. Ebeye nazywane było „slumsem Pacyfiku” lub „slumsem slumsów”.

W latach 80. XX wieku przeprowadzono operację powrotu do domu mieszkańców Ebeye, przesiedlając ich na wyspy pochodzenia. Tysiąc przesiedlonych rolników utworzyło wówczas korporację Kwajalein Atoll Corporation a ponowne zamieszkanie wysepek atolu oraz protesty doprowadziły do odwołania przynajmniej jednego testu pocisku i polepszenia warunków na Ebeye. Podpisane w 1986 roku Porozumienia o Wolnym Stowarzyszeniu pomiędzy Wyspami Marshalla a Stanami Zjednoczonymi przyniosło wielomilionową amerykańską pomoc rozwojową i stan infrastruktury Ebeye uległ poprawie.

Warunki życia na Ebeye są nadal (2015) ciężkie z uwag na przeludnienie, choroby i bezrobocie na samej wyspie.

Przypisy

  1. ↑ US Departament of State: Background Note: Marshall Islands. [dostęp 2016-07-31]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Brij V. Lal, Kate Fortune: The Pacific Islands: An Encyclopedia. University of Hawaii Press, 2000, s. 116. ISBN 978-0-8248-2265-1. [dostęp 2016-07-31].
  3. 1 2 Dan Zak: On the Island of Ebeye, a Nuclear Past and Ballistic Present. [w:] Pulitzer Center on Crisis Reporting [on-line]. [dostęp 2016-07-31]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 Brij V. Lal, Kate Fortune: The Pacific Islands: An Encyclopedia. University of Hawaii Press, 2000, s. 117. ISBN 978-0-8248-2265-1. [dostęp 2016-07-31].
  5. 1 2 Ray Kania. Ebeye: Slum of the Pacific. „Orlando Sentinel”, 1989-04-23. [dostęp 2016-07-31]. (ang.).
  6. ↑ Zohl Dé Ishtar: Daughters of the Pacific. Spinifex Press, 1994, s. 26. ISBN 978-1-875559-32-9. [dostęp 2016-07-31].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.