Eberc

Herb Eberc
Typ herbu

szlachecki

Alternatywne nazwy

Eberc I, Ebertz, Eberz

Eberc (Eberc I, Ebertz, Eberz) – herb szlachecki.

Opis herbu

W polu złotym czarna głowa dzika. Klejnot – godło w zawoju złoto-czarnym. Labry – czarne, podbite złotem.

W polu złotem – czarna głowa dzika. Nad hełmem w zawoju złoto – czarnym takaż głowa. Labry czarne podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki

Jan Leonard de Ebertz z przydomkiem z Ebertzfeld otrzymał w roku 1768 przyznanie praw szlachectwa, na mocy indygenatu, uzyskanego dawniej.

Herbowni

Jedna rodzina herbownych (herb własny):

Ebertz

Zobacz też

  • Eberc II

Przypisy

  1. ↑ S. Orgelbranda Encyklopedja Powszechna z ilustracjami i mapami. T. V. Warszawa: Wydawnictwo Towarzystwa Odlewni Czcionek i Drukarni S. Orgelbranda Synów, 1899, s. 4.
  2. 1 2 S. J. Starykoń-Kasprzycki red.: Polska encyklopedja szlachecka. T. II. Warszawa: Instytut Kultury Historycznej, 1935, s. 128.
  3. ↑ Juliusz hr. Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: B. Bolcewicz, J. Sikorski, 1897-1906, s. 71.
  4. 1 2 Juliusz hr. Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 1. Warszawa: B. Bolcewicz, J. Sikorski, 1897, s. 121.


This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.