Dzwinka Matijasz
Data i miejsce urodzenia

16 listopada 1978
Kijów

Narodowość

ukraińska

Dziedzina sztuki

literatura

Dzwinka Matijasz (Дзвінка Валентинівна Матіяш, ur. 16 listopada 1978 w Kijowie) – ukraińska pisarka i tłumaczka.

Życiorys

Urodziła się 16 listopada 1978 roku w Kijowie. Jedną z jej sióstr jest poetka Bohdana Matijasz. W latach 1995– 2002 studiowała literaturę na Akademii Kijowsko-Mohylańskiej, po czym w latach 2002–2006 kontynuowała naukę w Europejskim Kolegium Polskich i Ukraińskich Uniwersytetów w Lublinie.

Zadebiutowała w 2005 roku kontemplacyjną prozą Реквієм для листопаду. W swoim dorobku ma książki dla dorosłego odbiorcy jak i dla dzieci. Jej prace dwukrotnie znalazły się na liście nominowanych do tytułu najlepszej książki roku według ukraińskiej redakcji BBC (ang.: „BBC Ukrainian Book of the Year”), zaś francuskie tłumaczenie jednej z jej książek pt. Histoires sur les roses, la pluie et le sel autorstwa Justine Donche-Horetska otrzymało nominację do Nagrody Drahomana (2020). Twórczość Matijasz została przetłumaczona na język polski, francuski, chiński, angielski, niemiecki, włoski i serbski.

Proza Matijasz ceniona jest za stylistycznie wysmakowane monologi kontynuujące tradycję zapoczątkowaną przez Jurija Izdryka i Tarasa Prochaśko. W swej często filozoficznej twórczości porusza tematy związane z fundamentalnymi ludzkimi wartościami, pięknem, dobrem i Bogiem. Źródłem inspiracji jest dla niej mistycyzm katolicki.

Przekłada z polskiego, białoruskiego, rosyjskiego i angielskiego. Przetłumaczyła m.in. utwory Andreja Chadanowicza, Jana Twardowskiego, czy Ryszarda Kapuścińskiego.

Dzieła

  • Реквієм для листопаду, 2005
  • Роман про батьківщину, 2006, wyd. pol.: Powieść o ojczyźnie, tłum. Bohdan Zadura (2013)
  • Казки П’ятинки, 2010
  • Історії про троянди, дощ і сіль, 2012
  • День Сніговика, 2014
  • Марта з вулиці Святого Миколая, 2015
  • Перше Різдво, 2016
  • Дорога святого Якова, 2017
  • Подарунок від святого Миколая, 2018
  • Мене звати Варвара, 2021

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Дзвінка Матіяш [online], Видавництво Старого Лева [dostęp 2022-04-15] (ukr.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Dzwinka Matijasz [online], Biuro Literackie [dostęp 2022-04-15] (pol.).
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Dzvinka Matiyash, [w:] Herstories. An Anthology of New Ukrainian Women Prose Writers, Michael M. Naydan (red.), Glagoslav Publications, 2018, ISBN 978-1-909156-03-6 [dostęp 2022-04-15] (ang.).
  4. 1 2 3 Florence Gopikian Yeremian, Rencontre avec Dzvinka Matiyash, une écrivaine contemplative [online], Syma News : votre magazine d’actualité, 5 września 2020 [dostęp 2022-04-15] (fr.).
  5. 1 2 3 4 5 Dzvinka Matiyash [online], Les Éditions Bleu & Jaune [dostęp 2022-04-15] (fr.).
  6. ↑ The long list for the 2020 Drahomán Prize has been announced [online], PEN Ukraine, 8 grudnia 2020 [dostęp 2022-04-15] (ang.).
  7. ↑ Powieść o ojczyźnie [online], Biuro Literackie [dostęp 2022-04-15] (pol.).
  8. ↑ «Казки П’ятинки» — абетка добра від Дзвінки Матіяш [online], ЛітАкцент - світ сучасної літератури, 11 lutego 2011 [dostęp 2022-04-15] (ukr.).
  9. ↑ Дзвінка Матіяш, Denʹ Snihovyka, Brusturiv 2014, ISBN 978-617-7236-02-2, OCLC 905543419.
  10. ↑ Матіяш Дзвінка, Marta z vulyt︠s︡i Svi︠a︡toho Mykolai︠a︡, Lʹviv 2015, ISBN 978-617-679-159-1, OCLC 935226027.
  11. ↑ Дзвінка Матіяш, Перше Різдво, 2016, ISBN 978-617-679-308-3.
  12. ↑ Дзвінка Матіяш, Doroha svi︠a︡toho I︠A︡kova, Lviv 2017, ISBN 978-617-679-393-9, OCLC 1045630131.
  13. ↑ Дзвінка Матіяш, Подарунок від святого Миколая, 2018, ISBN 978-617-679-611-4.
  14. ↑ Дзвінка Матіяш, Мене звати Варвара, 2021, ISBN 978-966-679-976-3.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.