Działko Ho-3
Państwo

 Japonia

Rodzaj

działko lotnicze

Historia
Produkcja

1941–1945

Dane techniczne
Kaliber

20 mm

Nabój

20x125

Magazynek

bębnowy, 50

Wymiary
Długość

1740–1750 mm

Długość lufy

1200

Masa
karabinu właściwego

45 kg

Inne
Prędkość pocz. pocisku

820 m/s

Szybkostrzelność teoretyczna

400 strz./min

Działko Ho-3 (ホ三|Ho san) – japońskie działko lotnicze kalibru 20 mm z okresu II wojny światowej. Powstało jako wersja rozwojowa automatycznego karabinu przeciwpancernego Typ 97.

Nazwa

Broń automatyczna powyżej kalibru 11 mm używana w samolotach Cesarskiej Armii Japońskiej określana była mianem kikan hou (działko automatyczne). Do 1940 dalsze oznaczenie, np. „Typ 89” oznaczało według kalendarza japońskiego rok wprowadzenia do służby 2598 (1938 według kalendarza gregoriańskiego). Po 1940 wprowadzono nowy system oznaczeń w którym broń automatyczna powyżej kalibru 11 mm otrzymywała oznaczenie ho będące skrótem od kana hou oraz shikki – numer kolejny, typ.

Historia

Działko Ho-3 i Ho-1, których głównym projektantem był Masaya Kawamura. zostały zaprojektowane jako wersje rozwojowe automatycznego karabinu przeciwpancernego Typ 97. Działko Ho-3 zostało zaprojektowane jako broń ruchoma i było zasilane piętnastonabojowym magazynkiem bębnowym, a Ho-1 było bronią nieruchomą z 50-nabojowym magazynkiem. Obydwa działka używały dużego naboju 20x125 dającemu im znaczną siłę niszczącą ale miały raczej niską szybkostrzelność. Z powodu niskiej szybkostrzelności działko raczej nie nadawało się jako skuteczna broń do walki z myśliwcami nieprzyjaciela ale duża siła niszcząca pocisków czyniło z niego skuteczną broń przeciwko bombowcom.

W działko był uzbrojony między innymi ciężki myśliwiec Kawasaki Ki-45 i być może Nakajima Ki-44.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. s. 122.
  2. 1 2 3 4 5 6 A.G. Williams: Rapid Fire. s. 239.
  3. ↑ Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. s. 114.
  4. 1 2 Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. s. 115.
  5. 1 2 3 4 A.G. Williams: Rapid Fire. s. 174.
  6. ↑ A.G. Williams: Rapid Fire. s. 175.

Bibliografia

  • Anthony G. Williams: Rapid Fire: The Development of Automatic Cannon and Heavy Machine Guns for Armies, Navies, and Air Forces. Airlife Publishing, Ltd, 2000. ISBN 978-1840371222.
  • Robert C. Mikesh: Japanese Aircraft Equipment 1940–1945. Atglen, PA: Schiffer Publishing, 2004. ISBN 0-7643-2097-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.