Dwór Fischera – wybudowany w XVIII w. nad ujściem Wisły, odkupiony na początku XIX w. przez mennonicką rodzinę Fischerów.

Historia

Dwukondygnacyjny, nakryty dachem mansardowym, otoczony zielenią dwór wzniesiony został przez Matthiasa Broschkego pod koniec XVIII wieku, przy zbudowanej przez niego w latach 1803–1805 drodze, łączącej Nowy Port z Gdańskiem, nazwanej wkrótce jego imieniem (Broschkirscherweg, potem Weichselstraße). Był to okres gwałtownego rozwoju Nowego Portu, wspieranego przez króla Prus, który po rozbiorze Polski dążył do rozwinięcia konkurencyjnego dla Gdańska portu. W 1804 posiadłość odkupili Fischerowie. Był to znany gdański ród browarników, posiadający niewielkie browary przy ul. Korzennej i na Starych Szkotach. Tu kontynuowali działalność na bazie znajdującego się obok browaru, który powstał prawdopodobnie w 1708. Od 1804 był w posiadaniu rodziny Fischer co wyraźnie podkreślano na pokrywach beczek z piwem (seit 1804 im Besitz der Familie Fischer). Dzięki kolejnemu z właścicieli browaru – Richardowi Fischerowi (1818–1888), rajcy miejskiemu, wybrukowano ulice w dzielnicy, zaś mniej zamożni mieszkańcy otrzymywali do picia wodę źródlaną. Na jego cześć nazwano jedną z ulic Nowego Portu – Fischerstrasse (obec. Rybołowców). W 1867 Richard Fisher kupił pałacyk Hochwasser (Stawowie) w Sopocie. Do 1914 część produkcji eksportowano do krajów skandynawskich, Belgii, Holandii. Do Anglii eksportowano około 50% ekstrakt piwa jopejskiego („spruce black beer“). Eksport ułatwiała lokalizacja: działka leżała w bliskiej odległości od portowego kanału. W browarze produkowano również likiery. Do 1915 właścicielem browaru i dworu był Georg Fischer, następnie Erich Fischer, a od 1939 Paul Fischer. Warzenie piwa kontynuowano do zniszczenia browaru w 1945.

Po wojnie dwór przeszedł na własność państwa, do 2006 był zamieszkany. W 2014 w budynku wybuchł pożar. Obecnie obiekt jest opuszczony, niszczejący, podstemplowany, w bardzo złym stanie technicznym.

Zobacz też

• Bierbrauerei Richard Fischer

Przypisy