Dub poetry (poezja dubowa) – gatunek muzyczny, obejmujący recytację lub melodeklamację tekstów poetyckich, zazwyczaj zaangażowanych społecznie, na tle muzyki reggae i dub. Korzenie stylu wywodzą się z Jamajki. Za pierwszy album dub poetry uważa się nagraną w 1978 w Londynie płytę Dread, Beat an’ Blood Lintona Kwesi Johnsona.
W odróżnieniu od techniki toastingu, poezja dubowa jest z reguły wcześniej ułożona, w większości przypadków wokalista pojawia się na scenie z grupą muzyków grających specjalnie ułożone podkłady pod jego teksty.
Do najbardziej znanych twórców dub poetry należą obok Johnsona Benjamin Zephaniah (Rasta, 1979), Mutabaruka, Michael Smith oraz Jean ‘Binta’ Breeze.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.