Dowcipy o blondynce – seria krótkich form humorystycznych opartych na stereotypie głupiej blondynki.

Dowcipy o stereotypowo głupich ludziach krążyły już od XVII wieku, zmieniając jedynie sformułowania i grupy docelowe. Niektóre z żartów o blondynce opierają się na humorze seksualnym, przedstawiając lub stereotypozując ich podmioty jako wyuzdane.

Podobnie jak wszystkie inne oparte na stereotypach, uważane są za obraźliwe, szczególnie dla kobiet. Określane są jako seksistowskie, gdyż ich bohaterką jest kobieta będąca ograniczona umysłowo i rozwiązła seksualnie.

Przypisy

  1. ↑ Jeannie B. Thomas. Dumb Blondes, Dan Quayle, and Hillary Clinton: Gender, Sexuality, and Stupidity in Jokes. „The Journal of American Folklore”. 110 (437), s. 277–313, 1997. DOI: 10.2307/541162. (ang.).
  2. ↑ Giselinde Kuipers, Good Humor, Bad Taste: A Sociology of the Joke, page 24, Walter de Gruyter, 2006, ISBN 978-3-11-018615-4
  3. ↑ Karen Ross, The Handbook of Gender, Sex and Media, rozdział 6, John Wiley & Sons, 2011, ISBN 978-1-118-11422-3
  4. ↑ Anna Blundy. 'Blonde' jokes aren't funny - No other minority would stand for this cruel stereotyping. „Spectator, The (Romford)”, s. 18–19, 2007-08-25. ISSN 0038-6952. (ang.).
  5. ↑ D Greenwood. Ambivalent Sexism and the Dumb Blonde: Men's and Women's Reactions to Sexist Jokes. „Psychology of Women Quarterly”. 26 (4), s. 341–350, 2002. Blackwell Publishers. DOI: 10.1111/1471-6402.t01-2-00073. ISSN 0361-6843. (ang.).
  6. ↑ Karen Ross: The Handbook of Gender, Sex and Media. John Wiley & Sons, 2011-09-07. ISBN 978-1-118-11422-3. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.