Domenico Barbaja
Data i miejsce urodzenia

ok. 1778
Mediolan

Pochodzenie

włoskie

Data i miejsce śmierci

19 października 1841
Posillipo

Gatunki

muzyka poważna

Zawód

impresario

Domenico Barbaja lub Barbaia (ur. około 1778 w Mediolanie, zm. 19 października 1841 w Posillipo) – włoski impresario operowy.

Życiorys

Początkowo pracował w charakterze kelnera w barach i restauracjach, legenda przypisuje mu wynalezienie kawy lub czekolady z bitą śmietaną zwanej barbaiate lub granita di caffè. Później zbił majątek na hazardzie, w 1808 roku wynajął stoły do gry w foyer mediolańskiej La Scali. W 1809 roku został menadżerem teatrów operowych w Neapolu, później kierował działalnością Theater am Kärntnertor w Wiedniu (1821–1828) i La Scali (1826–1831). W 1811 roku zaangażował do neapolitańskiego Teatro di San Carlo Isabellę Colbran, z którą łączył go romans zanim została ona żoną Gioacchino Rossiniego. Ze względu na swoje wpływy nazywany był „królem impresariów” i „wicekrólem Neapolu”. Promował i wystawiał opery Rossiniego, Mercadantego, Belliniego i Donizettiego. Jego postać stała się pierwowzorem głównego bohatera wydanej w 1937 roku powieści Emila Lucki Der Impresario.

Przypisy

  1. 1 2 3 Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 186. ISBN 83-224-0113-2.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 1 Aalt–Cone. New York: Schirmer Books, 2001, s. 206. ISBN 0-02-865526-5.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.