| nr rej. A/273, z 31 marca 1967 | |
Dom mansjonarski, widok z placu Po Farze | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Typ budynku | |
| Rozpoczęcie budowy | |
| Ukończenie budowy | |
| Ważniejsze przebudowy |
II poł. XIX wieku |
| Właściciel | |
Położenie na mapie Lublina | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego | |
| 51°14′54,84″N 22°34′10,78″E/51,248567 22,569661 | |
Dom mansjonarski, mansjonaria lub dom wikariuszy – XV-wieczny zabytek w zespole dawnego kościoła farnego pw. św. Michała na Starym Mieście w Lublinie, przy ul. Archidiakońskiej 9. W późniejszych czasach budynek był wielokrotnie przebudowywany, przed II wojną światową służył m.in. jako kamienica czynszowa. Obecnie cały jest samodzielnym mieszkaniem.
Historia budynku
Pierwotnie była to XV-wieczna baszta w murach miejskich, z furtą prowadzącą z lubelskiego zamku do fary na Starym Mieście. Po powołaniu w XVI wieku grupy mansjonarzy, czyli duchownych, których zadaniem było stałe rezydowanie przy katedrach, kolegiatach i znaczniejszych parafiach, przebudowano basztę na kamienicę mieszkalną.
Fronton mansjonarii ozdobiony jest trójkątnym tympanonem z płaskorzeźbą Chrystusa Salvadora. Pojawił się on nad drzwiami wejściowymi w chwili, gdy rozbierano farę i według „Przewodnika po Lublinie” autorstwa Bernarda Nowaka element ten pochodzi z rozebranych murów kościoła św. Michała. W połowie XIX wieku stan budynku był tak zły, że Antonio Corazzi musiał ratować tympanon, przenosząc go na Wieżę Trynitarską, gdzie do dziś znajduje się oryginał. Na domu mansjonarskim w latach 50. XX wieku pojawił się odlew tympanonu.
W roku 1928 kamienicę nabył Majer Rat, a po nim dziedziczyli ją jego synowie: Izrael i Icek oraz córki Szajndla Rozenblat i Serka Krasnosielska. II wojnę światową przeżyła jedynie Chana Rat, córka Icka Rata. Polska Rzeczpospolita Ludowa nie zabrała jej prawa własności i kamienica została sprzedana za 1400 tys. złotych Annie Sokołowskiej i Eugenii Godlewskiej. Na przełomie lat 80. i 90. XX wieku dom odkupili od nich Marek Cegielski i Jerzy Kostka. W połowie lat 90. od Cegielskiego i Kostki dom odkupił, a następnie wyremontował Janusz Palikot.
Pod koniec 2008 roku na placu przed budynkiem, obok odrestaurowanych fundamentów kościoła św. Michała, ustawiono, wykonaną z brązu w skali 1:40, makietę dawnej lubelskiej fary.
Galeria
- Christus Salvator w tympanonie lubelskiej mansjonarii
- Drzwi wejściowe do mansjonarii
- Makieta kościoła farnego św. Michała pod domem mansjonarskim, w tle widoczny zamek lubelski
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 Rejestr zabytków nieruchomych – województwo lubelskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023 [dostęp 2009-05-18].
- ↑ B. Łach: Region IPA Jasłow w Kozłówce oraz Lublinie. IPA Podkarpacie, 2022-05-29. [dostęp 2023-09-23].
- ↑ Jarmark Jagielloński w Lublinie: Kościół farny pw. św. Michała. [dostęp 2009-05-19]. (pol.).
- ↑ Lubelski Ośrodek Informacji Turystycznej: Ciekawe miejsca w Lublinie - inne obiekty. [dostęp 2009-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (20 maja 2009)]. (pol.).
- ↑ Lublin - przewodnik (praca zbiorowa). Redakcja tekstów, układ, dobór ilustracji i zestawienie indeksów: Bernard Nowak. Test, Lublin 2000, ISBN 83-7038-169-3
- ↑ Gazeta Wyborcza Lublin: Tympanon z Chrystusem. [dostęp 2009-05-19]. (pol.).
- ↑ Gazeta Wyborcza Lublin: Właściciele Domu Wikariuszy. [dostęp 2009-05-19]. (pol.).
- ↑ Konrad Goral: Plac do poprawki. Polska Press sp. z o.o, 2008-12-14. [dostęp 2023-09-27].