Dom Towarowy Woźniaka

Dom Handlowy Franciszka Woźniaka w Poznaniu
Państwo	Polska
Miejscowość	Poznań
Adres	Stary Rynek 85
Typ budynku	kamienica
Architekt	Martin Sonnabend (projektant przebudowy w 1905 r.)
Ważniejsze przebudowy	1905
Zniszczono	1945
Odbudowano	po II wojnie światowej
Pierwszy właściciel	Franciszek Woźniak
	Położenie na mapie Poznania Dom Handlowy Franciszka Woźniaka w Poznaniu
	Położenie na mapie Polski Dom Handlowy Franciszka Woźniaka w Poznaniu
	Położenie na mapie województwa wielkopolskiego Dom Handlowy Franciszka Woźniaka w Poznaniu
	52°24′32,3626″N 16°55′58,2680″E/52,408990 16,932852

Dom Handlowy Woźniaka, Dom Towarowy Woźniaka (pełna nazwa ofic. "Dom Handlowy Franciszka Woźniaka w Poznaniu") – dom towarowy w Poznaniu działający w okresie dwudziestolecia międzywojennego. Sklep ulokowany był w kamienicy przy Starym Rynku nr 85, na narożniku z ul. Rynkową. Jego założycielem i właścicielem był kupiec wielkopolski Franciszek Woźniak (1891–1986).

Budynek był dawniej siedzibą hrabiów Mycielskich, później miał licznych lokatorów. W 1904 r. miał w nim miejsce pożar, a rok później budynek został przebudowany na dom handlowy wg projektu Martina Sonnabenda. Właścicielem był wówczas Samuel Santer, a mieściły się w nim liczne sklepy. Franciszek Woźniak kupił go w dwóch ratach w 1925 r. i uruchomił sklep bławatny. Sprzedawał m.in. materiały na ubrania, futra, bieliznę, obrusy, dywany i galanterię. Pod koniec lat 30. w sklepie zatrudnionych było ok. 70 pracowników i 30 uczniów. Franciszek Woźniak uzyskał na tyle silną pozycję w kręgach handlowych, że w 1936 r. został wybrany na prezesa wielkopolskiego Związku Towarzystw Kupieckich. Wygląd domu handlowego Woźniaka w 1937 r. można zobaczyć na druku reklamowym zamieszczonym na s. 439 Kroniki Miasta Poznania z 2003 r.

W 1939 r. dom handlowy został przejęty przez Niemców. Woźniak przeniósł się do Lublina, gdzie 1 września 1939 r. uruchomił filię sklepu. Kamienica przy Starym Rynku 85 została całkowicie zniszczona w 1945 r Po wojnie odbudowana w stylu późnobarokowym.

W domu handlowym Woźniaka od 1937 r. terminował Stefan Stuligrosz. Kurs kupiecki ukończył w czerwcu 1939 r. z najlepszym świadectwem, a Woźniak, w uznaniu dla jego pracowitości, zdecydował o zatrudnieniu go od 1 września w biurze sklepu na 2 h dziennie, ale z pełną pensją, aby Stuligrosz mógł podjąć naukę śpiewu w Konserwatorium Muzycznym. Wcześniej analogicznie wspierał wykształcenie Mariana Sobieskiego.

Zobacz też

Przypisy

↑ MagdalenaM. Warkoczewska MagdalenaM., Właściciele i mieszkańcy kamienic rynkowych w czasie wielkich przemian na przełomie XIX i XX wieku, „Kronika Miasta Poznania”, 71 (2), 2003, s. 340–371 [dostęp 2022-08-10] .
1 2 3 Szanowny kupiec bławatny Franciszek Woźniak. O sklepie Franciszka Woźniaka z jego córkami: Elżbietą Woźniak-Juszczak, Krystyną Bajońska, a także z profesorem Stefanem Stuligroszem rozmawia Małgorzata Wyszyńska, „Kronika Miasta Poznania”, 62 (1/2), 1994, s. 61–71 [dostęp 2022-08-10] .
↑ AdamA. Nadolny AdamA., Powstanie i rozwój wielkopolskiego związku chrześcijańskich zrzeszeń kupieckich w latach 1904-1939, „Studia Lubuskie”, 1, 2005, s. 177–204 [dostęp 2022-08-10] .
↑ MagdalenaM. Mrugalska-Banaszak MagdalenaM., Inżyniera Zbigniewa Zielińskiego koncepcja uporządkowania Starego Rynku, „Kronika Miasta Poznania”, 71 (2), 2003, s. 419–446 [dostęp 2022-08-10] .
↑ GabrielaG. Klause GabrielaG., Próba nowego spojrzenia na problem odbudowy Starego Rynku, „Kronika Miasta Poznania”, 71 (2), 2003, s. 447–460 [dostęp 2022-08-10] .

Linki zewnętrzne

Poznań, Stary Rynek 85 [online], fotopolska.eu [dostęp 2022-08-10] .

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Warkoczewska-1] MagdalenaM. Warkoczewska MagdalenaM., Właściciele i mieszkańcy kamienic rynkowych w czasie wielkich przemian na przełomie XIX i XX wieku, „Kronika Miasta Poznania”, 71 (2), 2003, s. 340–371 [dostęp 2022-08-10] .

[KMP-2] 1 2 3 Szanowny kupiec bławatny Franciszek Woźniak. O sklepie Franciszka Woźniaka z jego córkami: Elżbietą Woźniak-Juszczak, Krystyną Bajońska, a także z profesorem Stefanem Stuligroszem rozmawia Małgorzata Wyszyńska, „Kronika Miasta Poznania”, 62 (1/2), 1994, s. 61–71 [dostęp 2022-08-10] .

[Adam_Nadolny2005-s177-204-3] AdamA. Nadolny AdamA., Powstanie i rozwój wielkopolskiego związku chrześcijańskich zrzeszeń kupieckich w latach 1904-1939, „Studia Lubuskie”, 1, 2005, s. 177–204 [dostęp 2022-08-10] .

[Mrugalska-4] MagdalenaM. Mrugalska-Banaszak MagdalenaM., Inżyniera Zbigniewa Zielińskiego koncepcja uporządkowania Starego Rynku, „Kronika Miasta Poznania”, 71 (2), 2003, s. 419–446 [dostęp 2022-08-10] .

[Klause-5] GabrielaG. Klause GabrielaG., Próba nowego spojrzenia na problem odbudowy Starego Rynku, „Kronika Miasta Poznania”, 71 (2), 2003, s. 447–460 [dostęp 2022-08-10] .