Dolina Mąkowa (słow. Monkova dolina) – dolna część Doliny Bielskiego Potoku, od Ptasiowskiej Rówienki (ok. 940 m n.p.m.) do jej połączenia z Doliną Zdziarską (ok. 870 m n.p.m.). Orograficznie lewe zbocza Doliny Mąkowej (Zdziarski Wierch) należą do Magury Spiskiej, prawe do Tatr Bielskich. Ma kilka prawobocznych odgałęzień wcinających się w północne stoki Tatr Bielskich: Dolina do Regli, Dolina Kępy i dolina Jaworzynka Bielska. Dnem doliny spływa Bielski Potok, wzdłuż niego prowadzi dość dobra Bielska Droga pod Reglami.

Na dnie doliny, bliżej jej górnego końca, znajduje się duża Mąkowa Polana, należąca do Zdziaru. Nazwa doliny, polany i znajdującego się na niej osiedla Do Mączków pochodzi od nazwiska rodziny Monka, którzy mieszkają tutaj od ok. 1885. Według autorów Bedekera tatrzańskiego nazwa osiedla jest sztuczna, a poprawne określenie doliny to Dolina Monkowa (głoska ą jest obca językowi słowackiemu). Jednak stanowisko to jest odosobnione, inne uznane źródła za prawidłową uznają nazwę Dolina Mąkowa, taka też nazwa zwykle podawana jest na mapach. W nowych opracowaniach słowackich nazwa Dolina Mąkowa (Dolina Monkova) przesuwana jest na całą Dolinę Bielskiego Potoku.

Według WET główna część Doliny Mąkowej z Polaną Mąkową znajduje się w obrębie Rowu Podtatrzańskiego, a dokładniej jego części zwanej Rowem Zdziarskim. Jedynie boczne, wnikające w głąb Tatr Bielskich odnogi należą do Tatr.

Szlaki turystyczne

– zielony szlak ze Średnicy wzdłuż Bielskiego Potoku przez Ptasiowską Rówienkę do Zdziaru. Czas przejścia ze Średnicy do Ptasiowskiej Rówienki 45 min, ↓ 45 min, stąd do Zdziaru również 45 min, ↓ 45 min.

Przypisy

  1. ↑ Tatry Wysokie. Czterojęzyczny słownik nazw geograficznych [online] [dostęp 2020-01-30] [zarchiwizowane z adresu 2006-09-24].
  2. 1 2 3 Witold Henryk Paryski, Zofia Radwańska-Paryska, Wielka encyklopedia tatrzańska, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004, ISBN 83-7104-009-1.
  3. ↑ Władysław Cywiński, Tatry Bielskie, część wschodnia. Przewodnik szczegółowy, tom 5, Poronin: Wydawnictwo Górskie, 1997, ISBN 83-7104-011-3.
  4. 1 2 Józef Nyka, Tatry słowackie. Przewodnik, wyd. 2, Latchorzew: Wydawnictwo Trawers, 1998, ISBN 83-901580-8-6.
  5. ↑ Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska, Bedeker tatrzański, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISBN 83-01-13184-5.
  6. 1 2 Tatry Wysokie i Tatry Bielskie słowackie i polskie. Mapa turystyczna 1:25 000, Warszawa: Wydawnictwo Kartograficzne Polkart Anna Siwicka, 2006, ISBN 83-87873-26-8.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.