Dolichothele mineirum

	Dolichothele mineirum
	(Guadanucci, 2011)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Podtyp	szczękoczułkowce
Gromada	pajęczaki
Rząd	pająki
Infrarząd	ptaszniki
Rodzina	ptasznikowate
Podrodzina	Ischnocolinae
Rodzaj	Dolichothele
Gatunek	Dolichothele mineirum
Synonimy
	Oligoxystre mineirum Guadanucci, 2011;
	Oligoxystre mineirum Guadanucci, 2011;

Dolichothele mineirum – gatunek pająka z rodziny ptasznikowatych. Endemit Brazylii.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 2011 roku przez José P.L. Guadanucciego na łamach „Zootaxa” pod nazwą Oligoxystre rufoniger. Jako lokalizację typową wskazano Itabunę w brazylijskim stanie Bahia. Epitet gatunkowy pochodzi od nazwy stanu Minas Gerais. W 2015 roku Sylvia Marlene Lucas i Rafael Prezzi Indicatti dokonali synonimizacji Oligoxystre z rodzajem Dolichothele, stąd obecna kombinacja.

Morfologia

Ptasznik o ciele średnich rozmiarów, mocno obrośniętym szczecinkami. Holotypowy samiec ma ciało długości 18,3 mm przy karapaksie długości 6,5 mm i szerokości 5,3 mm, natomiast paratypowa samica ma ciało długości 30,7 mm przy karapaksie długości 10,1 mm i szerokości 8,6 mm. Karapaks jest ciemny, szaro owłosiony, o jamce prostej u samca, a łukowato odgiętej u samicy. Szczękoczułki mają od 9 do 11 zębów. Barwa wargi dolnej, szczęk i sternum jest brązowa. Odnóża są szaro owłosione. Ubarwienie opistosomy (odwłoka) odznacza się łatką pomarańczowych szczecinkek w przedniej części strony grzbietowej. Genitalia samicy mają parę długich, znacznie dłuższych niż szerokich spermatek wypuszczających po stronie wewnętrznej oraz na szczycie liczne małe płaty. Nogogłaszczki samca cechują się cymbium o płacie tylno-bocznym niewiele większym niż płat przednio-boczny oraz długim, cienkim, lekko zakrzywionym i pozbawionym kilów bulbusie. Poza tym samiec ma pierwszą parę odnóży o lekko zakrzywionym nadstopiu oraz o haku (ostrodze) goleni z gałęzią tylno-boczną zaopatrzoną w części wierzchołkowej w kolec, a gałęzią przednio-boczną krótszą niż stykający się z nią kolec.

Rozprzestrzenienie

Gatunek neotropikalny, południowoamerykański, endemiczny dla Brazylii, znany ze stanów Ceará, Sergipe, Bahia i Minas Gerais.

Przypisy

1 2 Norman I. Platnick: Gen. Dolichothele Mello-Leitão, 1923. [w:] The World Spider Catalog [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2024-02-02].
1 2 3 4 5 José Paulo Leite Guadanucci. Cladistic analysis and biogeography of the genus Oligoxystre Vellard 1924 (Araneae: Mygalomorphae: Theraphosidae). „Journal of Arachnology”. 39 (2), s. 320–326, 2011. DOI: 10.1636/CA10-81.1. (ang.).
↑ Sylvia Marlene Lucas, Rafael Prezzi Indicatti. Revalidation of Dolichothele Mello-Leitão and notes on Hapalotremus Simon (Araneae, Mygalomorphae, Theraphosidae). „Studies on Neotropical Fauna and Environment”. 50 (3), s. 204-212, 2015. Taylor & Francis. DOI: 10.1080/01650521.2015.1103553.
↑ José Paulo LeiteJ.P.L. Guadanucci José Paulo LeiteJ.P.L., Chapter 3. Ischnocolinae and Schismatothelinae, [w:] FernandoF. Pérez-Miles (red.), New World Tarantulas. Taxonomy, Biogeography and Evolutionary Biology of Theraphosidae, „Zoological Monographs”, 6, Springer Nature Switzerland AG, 2020, s. 86-91, DOI: 10.1007/978-3-030-48644-0, ISBN 978-3-030-48644-0, ISSN 2523-3912 .

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[wsc-1] 1 2 Norman I. Platnick: Gen. Dolichothele Mello-Leitão, 1923. [w:] The World Spider Catalog [on-line]. American Museum of Natural History. [dostęp 2024-02-02].

[Guadanucci11-2] 1 2 3 4 5 José Paulo Leite Guadanucci. Cladistic analysis and biogeography of the genus Oligoxystre Vellard 1924 (Araneae: Mygalomorphae: Theraphosidae). „Journal of Arachnology”. 39 (2), s. 320–326, 2011. DOI: 10.1636/CA10-81.1. (ang.).

[li-3] Sylvia Marlene Lucas, Rafael Prezzi Indicatti. Revalidation of Dolichothele Mello-Leitão and notes on Hapalotremus Simon (Araneae, Mygalomorphae, Theraphosidae). „Studies on Neotropical Fauna and Environment”. 50 (3), s. 204-212, 2015. Taylor & Francis. DOI: 10.1080/01650521.2015.1103553.

[pg-4] José Paulo LeiteJ.P.L. Guadanucci José Paulo LeiteJ.P.L., Chapter 3. Ischnocolinae and Schismatothelinae, [w:] FernandoF. Pérez-Miles (red.), New World Tarantulas. Taxonomy, Biogeography and Evolutionary Biology of Theraphosidae, „Zoological Monographs”, 6, Springer Nature Switzerland AG, 2020, s. 86-91, DOI: 10.1007/978-3-030-48644-0, ISBN 978-3-030-48644-0, ISSN 2523-3912 .