Dogłos – zjawisko stopniowego narastania energii dźwięku w pomieszczeniu po zapoczątkowaniu emisji tego dźwięku przez źródło. Zjawisko związane jest z występowaniem dużej liczby fal odbitych od powierzchni pomieszczenia. Dogłos jest czasem, jaki minął od pojawienia się dźwięku bezpośredniego aż do osiągnięcia przez ten dźwięk (wraz z jego wielokrotnymi odbiciami) maksymalnego natężenia.

Zjawiskiem odwrotnym (wybrzmiewania dźwięku po zaniku emisji przez źródło) jest pogłos, przy czym dogłos jest zjawiskiem o wiele krótszym od pogłosu i zasadniczo nie jest wyczuwany przez zmysł słuchu człowieka, przez co zazwyczaj nie ma znaczenia w praktyce budowlanej projektowania pomieszczeń.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Mieczysław Drobner, Stanisław Golachowski, Akustyka muzyczna, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1953, s. 236–237.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.