Dobromyśl – część Kielc, znajdująca się na zachodnich obrzeżach miasta. Dawniej odrębna miejscowość, włączona do Kielc 1 grudnia 1979 roku. Graniczy:

Do Dobromyśla zalicza się też zwykle pobliski Nałęczów.

Dojazd autobusami komunikacji miejskiej linii nr 1 i 28.

Przez Dobromyśl przebiegają:

Historia

W 1882 roku - wówczas odrębną od Kielc, wieś Dobromyśl zamieszkiwały 3 osoby a jej obszar obejmował ok. 64 mórg, wchodząc w skład folwarku Podzamcze Piekoszowskie. Na przełomie XIX i XX wieku miejscowość zaczęła być sukcesywnie zasiedlana. Około 1911 roku - na swoją posiadłość - Dobromyśl wybrał skrzypek Mieczysław Jaroński. Na terenie obecnej ul. Dobromyśl znajdują się ruiny dawnej posiadłości Szczepana Ejsmonda - modrzewiowego dworku (w większości rozebrany), pozostałości budynków gospodarczych oraz ogrodu, w którym rosną dwa pomniki przyrody - topola biała i sosna wejmutka (nr. 347 i 348 w rejestrze Regionalnego Konserwatora Przyrody w Kielcach).

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowy Podziału Terytorialnego Kraju), integralne części miasta Kielce
  2. ↑ Kielce nie posiadają jednolitego, usankcjonowanego ustawą podziału administracyjnego, stąd nazwanie Dobromyśla osiedlem lub dzielnicą może prowadzić do błędu
  3. ↑ Plan Kielc, dowolne wydanie z lat 1984-2009 podaje nazwę Dobromyśl i jej umiejscowienie
  4. 1 2 3 Mapa topograficzna 1:25 000, rok 1978
  5. 1 2 3 Dz.U. z 1979 r. nr 26, poz. 155
  6. ↑ ZTM Kielce
  7. ↑ Znakowane szlaki turystyczne w województwie świętokrzyskim - SWIETOKRZYSKIE.PL [online], www.swietokrzyskie.pl [dostęp 2017-11-22] (pol.).
  8. ↑ Szlak żółty - wokół Kielc / Szlaki spacerowe / Turystyka / Oficjalna strona Miasta Kielce [online], www.um.kielce.pl [dostęp 2017-11-22] (pol.).
  9. ↑ Ścieżki i szlaki rowerowe w województwie świętokrzyskim - SWIETOKRZYSKIE.PL [online], www.swietokrzyskie.pl [dostęp 2017-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-08] (pol.).
  10. ↑ Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego. T. VIII. Warszawa: Kasa im. Józefa Mianowskiego, 1880–1902, s. 488.
  11. ↑ Bożena Sabat: Romantyczna i nieznana: rzecz o Ludwice Groppler. Kielce: Muzeum Historii Polski, 2011, s. 176.
  12. ↑ Janusz Kędracki: Przed wiekami mieli dobrą myśl, by zbudować tu dwór. W Kielcach jest od 40 lat. Gazeta Wyborcza, 2019-06-16. [dostęp 2020-05-25]. (pol.).
  13. ↑ Pomniki przyrody na obszarze Kielc. [dostęp 2017-06-28].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.