Katedra katolicka w Satu Mare | |
| Państwo | |
|---|---|
| Siedziba | |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Metropolia | |
| katedra | |
| Biskup diecezjalny | |
| Dane statystyczne (2004) | |
| Liczba wiernych |
70 000 |
| Liczba kapłanów |
62 |
| Liczba parafii |
60 |
| Powierzchnia |
10 500 km² |
Położenie na mapie okręgu Satu Mare | |
Położenie na mapie Rumunii | |
| 47°47′33,2″N 22°52′35,3″E/47,792556 22,876472 | |
| Strona internetowa | |
Diecezja Satu Mare (łac.: Dioecesis Satmariensis, rum.: Dieceza de Satu Mare) – katolicka diecezja rumuńska położona w północno-zachodniej części kraju, obejmująca swoim zasięgiem część Siedmiogrodu. Siedziba biskupa znajduje się w Satu Mare.
Historia
Diecezja Satu Mare powstała 23 marca 1804 r. bullą papieża Piusa VII, z inicjatywy cesarza Franciszka II Habsburga, z wydzielenia ziem z części diecezji wielkowardańskiej. Obejmowała swoim zasięgiem terytorium na pograniczu: Słowacji i Siedmiogrodu, należącym do Królestwa Węgierskiego.
Po przegranej przez Austro-Węgry I wojny światowej, Węgry zmuszone były podpisać traktat pokojowy w Trianon (4 czerwca 1920 r.), na mocy którego utraciły wiele ziem na rzecz sąsiednich państw. Terytorium diecezji Satu Mare znalazło się w granicach trzech państw: Rumunii: 44 parafie z 80 kapłanami i 75 tys. wiernych, Czechosłowacji: 44 parafii z 70 kapłanami i 75 tys. wiernych oraz Węgrom: 14 parafii z 16 księżmi i 16 tys. wiernych. Spowodowało to konieczność likwidacji diecezji, która miała miejsce w 1930 r. poprzez połączenie jej rumuńskiej części z diecezją Oradea Mare.
Podczas II wojny światowej Siedmiogród znalazł się ponownie w granicach Węgier. Na krótko w latach 1941-1948 reaktywowaną diecezję Satu Mare, po czym ponownie wrócono do poprzedniego stanu sprzed wojny.
18 października 1982 r. papież Jan Paweł II ponownie erygował diecezję Satu Mare.
Biskupi
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Strona domowa diecezji Satu Mare (po węgiersku)
- Opis na stronie gcatholic
- Opis na stronie catholic-hierarchy