Dialekty panońskie (słoweń. panonska narečna skupina) – jedna z siedmiu najczęściej wyróżnianych grup dialektów słoweńskich. Dialekty panońskie zajmują terytorium północno-wschodniego krańca Słowenii, a także część przyległych terenów węgierskich. Szczególnie wyróżnia się peryferyjny dialekt prekmurski używany za rzeką Murą, mający ponad dwuwiekową tradycję literacką.
Cechy językowe
Dialekty panońskie wyróżniają się następującymi cechami językowymi:
- jedna intonacja opadająca,
- rozwój prasłowiańskich jerów w sylabach długich w ẹ̄, jak w dialektach styryjskich, np. tệst < psł. *tъstь,
- dyftongizacja dawnego *ě (jać) w sylabach długich w ei̯, np. brei̯k < psł. *bergъ,
- przejściem ū w ü, np. lübiti < psł. *ľubiti.
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Sławski 1988 ↓, s. 1002.
- ↑ Sławski 1988 ↓, s. 1000.
Bibliografia
- Leszek Bednarczuk, Witold Mańczak, Jan Safarewicz, Franciszek Sławski, Wojciech Smoczyński, Aleksander Szulc: Języki indoeuropejskie. T. II. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988. ISBN 83-01-05763-7.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.