Diablik
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Lokalizacja

województwo opolskie

Struga
Źródło
Miejsce Bory Niemodlińskie
Współrzędne

50°31′42″N 17°44′30″E/50,528333 17,741667

Ujście
Recypient Brodnia
Miejsce

na południe od Śródlesia

Współrzędne

50°28′57″N 17°45′28″E/50,482500 17,757778

Położenie na mapie powiatu prudnickiego
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa opolskiego

Diablik (niem. Teufelsgraben, Höllen Graben) – struga w Polsce, w województwie opolskim, powiecie prudnickim, gminie Biała. Dopływ Brodni.

Nazwa

W dokumentach historycznych nazwa strugi wzmiankowana była w języku niemieckim jako Teufelsgraben (1828) i Höllen-Gr. (1883). Nazwa Teufelsgraben utworzona została ze słów Teufel (diabeł) oraz Graben (rów). Słowo Hölle oznacza piekło, czeluść. Nazwa niemiecka mogła zostać utworzona poprzez tłumaczenie wcześniejszej słowiańskiej nazwy. Może też być związana z procesem wytwarzania smoły we wsi Smolarnia w pobliżu cieku.

Obecna nazwa strugi – Diablik – została administracyjnie zatwierdzona 1 czerwca 1951. „Słownik gwar polskich” opisuje słowo diablik: „pieszczotliwe, zdrobnienie od diabeł «zły duch, złośliwy duszek; diabełek»”.

Przebieg

Źródło strugi położone jest w Borach Niemodlińskich. Biegnie na południowy wschód, w okolicy Jeleniego Dworu oraz Chrzelic, a następnie wpływa do strugi Brodnia w okolicy Śródlesia.

Zobacz też

Przypisy

  1. Schelitz (Chrzelice). Arkusz nr 3251 [5572], Berlin: Königliche Preussische Landes-Aufnahme, 1896.
  2. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – nazwy obiektów fizjograficznych – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 203605
  3. Racławiczki M-33-60-D-a-1 [online], wody.isok.gov.pl [dostęp 2023-09-01].
  4. Diablik [online], Elektroniczny słownik hydronimów Polski [dostęp 2023-09-01].
  5. Zarządzenie nr 115 Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 1951 r. w sprawie przywrócenia i ustalenia urzędowych nazw rzecznych śląskiej części dorzecza Odry i Łaby (M.P. z 1951 r. nr 62, poz. 825).
  6. Słownik gwar polskich, t. V, Kraków: IJP PAN, 1998, s. 524.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.