Deprywacja snu

Deprywacja snu – czyli jego niedobór, którego konsekwencjami są zaburzenia funkcji poznawczych, rozdrażnienie i ogólny spadek sił witalnych. Zbyt mała ilość snu może być także przyczyną nadwagi, nadmiernego pobudzenia lub cukrzycy, a nawet prowadzić do śmierci w ekstremalnych przypadkach. Do innych potencjalnych skutków należy zaliczyć depresję, niską samoocenę społeczną oraz choroby nowotworowe.

Grupa naukowców z Uniwersytetu w Warwick oraz University College of London dowiodła, dając na to wiele argumentów, iż brak snu może więcej niż dwukrotnie zwiększyć ryzyko śmierci na skutek chorób serca. Dodatkowo dowiedziono, że już po 18 godzinach deprywacji snu organizm człowieka zachowuje się podobnie, jak w stanie upojenia alkoholowego.

Czasem powtarzana 2–3 razy w tygodniu deprywacja snu jest zalecana pacjentom z ciężką depresją, jej efekty antydepresyjne nie są długotrwałe, ale można wdrożyć odpowiedni harmonogram.

Udokumentowany rekord deprywacji snu należy do Randy’ego Gardnera, siedemnastolatka z Kalifornii, który bez stosowania jakichkolwiek stymulantów nie spał (intencjonalnie pozostał bez snu) przez 264 godziny – 11 dób (rok 1964).

Zobacz też

bezsenność

Przypisy

↑ Arthur Reber: Słownik psychologii, pod redakcją naukową prof. dr hab. Idy Kurcz i prof. dr hab. Krystyny Skarżyńskiej. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo Scholar Sp. z o.o., 2002. ISBN 83-7383-007-3.
↑ Paula Alhola, Päivi Polo-Kantola: Sleep deprivation: Impact on cognitive performance. 2007-10. [dostęp 2011-10-03].
↑ Shahrad Taheri, Ling Lin, Diane Austin, Terry Young, Emmanuel Mignot: Short Sleep Duration Is Associated with Reduced Leptin, Elevated Ghrelin, and Increased Body Mass Index. 2004-12. [dostęp 2011-10-03].
↑ Eric Suni, Abhinav Singh: Cancer and Sleep. sleepfoundation.org, 23 lutego 2023. [dostęp 2023-09-11]. (ang.).
↑ Why Sleep Matters: Consequences of Sleep Deficiency. Harvard Medical School, 1 października 2021. [dostęp 2023-09-11]. (ang.).
↑ Sleep deprivation: Late nights can lead to higher risk of strokes and heart attacks, study finds [online], sciencedaily.com, 8 lutego 2011 [dostęp 2023-09-11] (ang.).
↑ James W. Kalat, 2006, Biologiczne podstawy psychologii, PWN, s. 471.
↑ Coren, Stanley (1 March 2000). „Sleep Deprivation, Psychosis and Mental Efficiency”. Psychiatric Times. 15 (3). Retrieved 2013-11-28.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[slownik-1] Arthur Reber: Słownik psychologii, pod redakcją naukową prof. dr hab. Idy Kurcz i prof. dr hab. Krystyny Skarżyńskiej. Wyd. I. Warszawa: Wydawnictwo Scholar Sp. z o.o., 2002. ISBN 83-7383-007-3.

[Paula_Alhola_Päivi_Polo_Kantola-2] Paula Alhola, Päivi Polo-Kantola: Sleep deprivation: Impact on cognitive performance. 2007-10. [dostęp 2011-10-03].

[Shahrad_Taheri_Ling_Lin_Diane-3] Shahrad Taheri, Ling Lin, Diane Austin, Terry Young, Emmanuel Mignot: Short Sleep Duration Is Associated with Reduced Leptin, Elevated Ghrelin, and Increased Body Mass Index. 2004-12. [dostęp 2011-10-03].

[rak-4] Eric Suni, Abhinav Singh: Cancer and Sleep. sleepfoundation.org, 23 lutego 2023. [dostęp 2023-09-11]. (ang.).

[harvard-5] Why Sleep Matters: Consequences of Sleep Deficiency. Harvard Medical School, 1 października 2021. [dostęp 2023-09-11]. (ang.).

[warwick-6] Sleep deprivation: Late nights can lead to higher risk of strokes and heart attacks, study finds [online], sciencedaily.com, 8 lutego 2011 [dostęp 2023-09-11] (ang.).

[James_W_Kalat_2006_Biologiczne-7] James W. Kalat, 2006, Biologiczne podstawy psychologii, PWN, s. 471.

[psychiatrictimes--8] Coren, Stanley (1 March 2000). „Sleep Deprivation, Psychosis and Mental Efficiency”. Psychiatric Times. 15 (3). Retrieved 2013-11-28.