| Państwo |
Rzeczpospolita Obojga Narodów → Monarchia Habsburgów → Cesarstwo Austrii → Austro-Węgry → ZURL-URL → II Rzeczpospolita |
|---|---|
| Data powołania |
1788 |
| Wyznanie | |
| Kościół | |
| Archidiecezja | |
Dekanat Drohobycz – jeden z dawnych dekanatów rzymskokatolickich w diecezji przemyskiej (obecnie na Ukrainie). Dekanat został utworzony w 1788 z siedzibą w Drohobyczu.
Historia
Dekanat Drohobycz został utworzony w 1788 z wydzielenia parafii z dekanatu mościskiego.
W 1877 dekanat liczył 26 802 wiernych, 18 duchownych i 9 parafii:
Liczba wiernych wzrosła następnie 37 1909 (1897) i 43 293 (1914, 5 parafii: Drohobycz, Dublany, Medenice, Rychcice, Wołoszcza; i 17 duchownych). Wzrost rzymskich katolików wiązał się m.in. z rozwojem zagłębia naftowego i napływem polskich robotników.
W 1945 w skład dekanatu drohobyckiego, który w całości znalazł się na terenie ZSRR, wchodziły parafie: Borysław, Drohobycz, Dublany k. Sambora, Gaje Wyżne, Lipowiec, Medenice, Nowoszyce, Podbuż, Równe (Königsau), Rychcice, Schodnica, Stupnica Polska, Truskawiec, Wacowice, Wołosza. Przed wojną liczba grekokatolików przewyższała na terenie dekanatu trzykrotnie liczbę łacinników. Podczas wojny niemieccy okupanci wysiedlili niemieckich mieszkańców parafii Równe (Königsau) i zaczęto również wysiedlać polskich rzymskich katolików, co doprowadziło do zaniechania działalności dekanatu.
Przypisy
- ↑ Hubert Ossadnik, Wojciech Wesołkin: Osobliwości Bieszczadów Wschodnich. Wydawnictwo Libra, 2005, s. 109. ISBN 83-89183-12-9. (pol.).
- ↑ Organizacja terytorialna i duszpasterska w diecezji przemyskiej rzymskokatolickiej w latach 1867-1914. W: Irena Homola-Skąpska: Z dziejów Krakowa, Galicji i Śląska Cieszyńskiego. Kraków-Warszawa: Księgarnia Akademicka, 2007, s. 396, 402, 409. ISBN 978-83-7188-931-8.
- ↑ Ks. Sławomir Zych: DIECEZJA PRZEMYSKA OBRZĄDKU ŁACIŃSKIEGO W LATACH 1939-1944/1945. Przemyśl: Wydawnictwo Archidiecezji Przemyskiej, 2011, s. 29. ISBN 978-83-88522-76-5.