Decimus Juniusz Brutus, Decimus Iunius Brutus (85 p.n.e. – 43 p.n.e.) – oficer i adiutant Juliusza Cezara.

W 44 p.n.e. brał udział w spisku na jego życie jako jeden z zamachowców. Był on drugim, po Oktawianie, spadkobiercą w testamencie Cezara. W grudniu 44 p.n.e. został oblężony w Mutinie przez Marka Antoniusza. Wkrótce po przegranej bitwie Antoniusz przerwał oblężenie. Decymus wyruszył w pościg za Antoniuszem ze swoimi trzema wycieńczonymi legionami, lecz poszedł niewłaściwą drogą. Udał się za częścią jazdy, którą Antoniusz wysłał w celu zdobycia pożywienia dla reszty legionistów. Wkrótce po tym Decymus udał się do guberantora Galii; Plankusa. Gubernator zamiast powitać Decymusa, udał się na wysoko położone alpejskie doliny wokół Grenoble. Plankus wkrótce zmienił strony i poparł Antoniusza, nakazał wtedy otoczyć Decymusa, a kiedy ten mu się poddał, pozwolił mu się oddalić z niewielką eskortą. Decymus w trackie próby przedostania się przez Alpy został schwytany przez galijskich wojowników, którzy uśmiercili go, aby przypodobać się Antoniuszowi.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Historia starożytna wyd. TRIO 2004 r. Jaczynowska, Stępień, Musiał s. 486
  2. ↑ "Oktawian August. Ojciec chrzestny Europy", Richard Holland, ISBN 978-83-241-7014-2, s. 168
  3. ↑ "Oktawian August. Ojciec chrzestny Europy", Richard Holland, ISBN 978-83-241-7014-2, s. 171
  4. ↑ "Oktawian August. Ojciec chrzestny Europy", Richard Holland, ISBN 978-83-241-7014-2, s. 174
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.