Daremne żale – wiersz Adama Asnyka. Utwór powstał 1 kwietnia 1877.

Forma

Wiersz składa się z czterech strof czterowersowych. Zwrotki rymują się rymem krzyżowym abab. Utwór jest napisany wierszem jambicznym. Wersy nieparzyste są ośmiozgłoskowe męskie (sSsSsSsS), a parzyste siedmiozgłoskowe żeńskie (sSsSsSs).

Daremne żale – próżny trud,
Bezsilne złorzeczenia!
Przeżytych kształtów żaden cud
Nie wróci do istnienia.

Treść

Wiersz Daremne żale pochodzi z tomiku Album pieśni. Stanowi polemikę z poglądami starszej generacji twórców. Mieści się w szerszym sporze pozytywistów z romantykami. Wyraża zadumę nad nieuchronnym przemijaniem i potrzebę zmian: Trzeba z Żywymi naprzód iść,/Po życie sięgać nowe. Poeta wskazuje, że dawne formy się przeżyły i w chwili napisania wiersza są jak uwiędłych laurów liść.

Przypisy

  1. ↑ Adam Asnyk: Daremne żale. literat.ug.edu.pl. [dostęp 2016-12-31]. (pol.).
  2. ↑ Daremne żale - Analiza i interpretacja wiersza. daremne-zale.streszczenia.pl. [dostęp 2016-12-31]. (pol.).
  3. ↑ Wiktor Jarosław Darasz. Jamb. „Język Polski”. 4/LXXIX, s. 288-296, 1999. Towarzystwo Milośników Języka Polskiego. ISSN 0021-6941. (pol.).
  4. 1 2 Karolina Marlęga: Daremne żale - interpretacja i analiza. pozytywizm.ostatnidzwonek.pl. [dostęp 2016-12-31]. (pol.).

Linki zewnętrzne

  • Adam Asnyk: Daremne żale. wolnelektury.pl. [dostęp 2016-12-31]. (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.