Danuta Hałaburda
Data urodzenia

28 maja 1946

Data śmierci

21 kwietnia 2024

Kariera seniorska
Lata Klub Wyst.
Płomień Milowice
Czarni Słupsk
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst.
1969–1975  Polska 108

Danuta Hałaburda, z d. Kowalczyk (ur. 28 maja 1946, zm. 21 kwietnia 2024) – polska siatkarka, mistrzyni i reprezentantka Polski, trenerka siatkówki.

Życiorys

Uzyskała tytuł magistra wychowania fizycznego na Akademia Wychowania Fizycznego w Warszawie.

W młodości trenowała lekkoatletykę, tenis stołowy i koszykówkę w klubie Warszawianka, a następnie już siatkówkę w AZS AWF.

W początkach kariery sportowej była zawodniczką i kapitanem Płomienia Milowice, z którym zdobyła dwukrotnie mistrzostwo Polski (1973, 1974).

W reprezentacji Polski debiutowała 27 maja 1969 w towarzyskim spotkaniu z Gruzją. Wystąpiła dwukrotnie na mistrzostwach świata (1970, 1974), w obu startach zajmując dziewiąte miejsce. Ostatni raz w biało-czerwonych barwach wystąpiła 29 czerwca 1975 w towarzyskim spotkaniu z Kubą. Hałaburda rozegrała łącznie 108 meczy w reprezentacji kraju.

W 1975 roku przeniosła się z Płomienia do Czarnych Słupsk. Rok później z Czarnymi wywalczyła awans do I ligi i została kapitanem zespołu. Wraz z zespołem odnosił również sukcesy w mistrzostwach Polski: osiągnęli brązowy medal w 1977, pierwsze miejsce w 1978 roku, wicemistrzostwo w 1979 i ponownie brązowy medal w 1980. Odeszła z zespołu 1980 roku. Później trenowała jeszcze z zespołem Ogniwo Szczecin.

W 1982 roku wyjechała do Włoch gdzie miała grać dla II ligowego klubu „Pro Patria” z Ancony i trenowała zespół młodzieżowy.

Od 1987 roku trenowała reprezentację Polski juniorek. Z pierwszym znaczącym sukcesem 15 sierpnia 1988 roku kiedy to drużyna z Polski pokonała 3:1 z drużynę z USA. W 1990 roku reprezentacji Polski juniorek pod jej kierownictwem zajęła 8. miejsce na mistrzostwach Europy. Jej wychowanką była m.in. Izabella Woszczyńska (Rutkowska).

Po zakończeniu kariery sportowej pracowała jako nauczycielka wychowania fizycznego w szkole podstawowej i prowadziła gimnastykę. W 1994 roku została radną miasta Słupska z listy SLD i pozostała nią do 2002 roku. Danuta Hałabura pełniła funkcję przewodniczącej Komisji Kultury, Oświaty, Sportu i Turystki Rady Miejskiej w Słupsku oraz była na czele Komisji Polityki Gospodarczej, Budżetu i Ograniczenia Skutków Bezrobocia.

Wyszła za mąż za trenera judo, z którym w 1978 roku miała córkę Agatę. Zmarła 21 kwietnia 2024 roku w wieku 77 lat. Została pochowana 26 kwietnia na Nowym Cmentarzu w Słupsku.

Wyróżnienia

  • 1976 r. – Zasłużony Mistrz Sportu od Zarządu PZPS.
  • 1981 r. – laureatka plebiscytu „Głosu Pomorza”.
  • Złoty Krzyż Zasługi od prezydenta RP.

Przypisy

  1. 1 2 Zmarła Danuta Hałaburda [online], slupsk.pl, 22 kwietnia 2024 [dostęp 2024-05-10] (pol.).
  2. 1 2 3 Wodecki 2021 ↓, s. 100-101
  3. 1 2 3 Marek Orski, „Ruda” znaczy kapitan, [w:] Wiesław Wiśniewski, Zbliżenia : tygodnik społeczno-polityczny, Koszalińskie Wydawnictwo Prasowe RSW, 6 marca 1980 (10), s. 12 [dostęp 2024-05-10] (pol.).
  4. ↑ Wodecki 2021 ↓, s. 612
  5. ↑ Wodecki 2021 ↓, s. 108, 111
  6. ↑ Połaniecka 2011 ↓, s. 185-186
  7. 1 2 Wodecki 2021 ↓, s. 137, 154, 601-602
  8. 1 2 Ewa Wypiorczyk, Kontraktowi, ale gorsi, [w:] Wiesław Wiśniewski, Zbliżenia : tygodnik społeczno-polityczny, Koszalińskie Wydawnictwo Prasowe RSW, 14 października 1982 (35) [dostęp 2024-05-11] (pol.).
  9. ↑ Połaniecka 2011 ↓, s. 185-186
  10. ↑ Polska - NRD 1:3, [w:] Głos Pomorza, 1987, czerwiec, nr 149, Koszalińskie Wydawnictwo Prasowe RSW "Prasa-Książka-Ruch", 29 czerwca 1987, s. 7 kol. 4 [dostęp 2024-05-11].
  11. ↑ Spotkanie juniorek w opinii trenerów, [w:] Głos Pomorza, 1988, sierpień, nr 190, Koszalińskie Wydawnictwo Prasowe RSW, 17 sierpnia 1988, s. 7 [dostęp 2024-05-11] (pol.).
  12. ↑ Junior European Championships 1990 [online], women.volleybox.net [dostęp 2024-05-11] (pol.).
  13. ↑ Włodzimierz Szymański, Wrócę na Wybrzeże, [w:] Jan Jakubowski, Dziennik Bałtycki, 1993, nr 272, Prasa Gdańska, 24 listopada 1993, s. 18 [dostęp 2024-05-11] (pol.).
  14. 1 2 3 Połaniecka 2011 ↓, s. 91
  15. ↑ Jarosław Duchnowicz, Od rana do wieczora, [w:] Mirosław Kromer, Głos Słupski, 1992, kwiecień, nr 94, Dziennikarska Oficyna Wydawnicza „Rondo”, 22 kwietnia 1992, s. 3 [dostęp 2024-05-11].
  16. ↑ Karty rozdane, [w:] Głos Pomorza, 1994, czerwiec, nr 141, Koszalińskie Wydawnictwo Prasowe RSW "Prasa-Książka-Ruch", 1994, s. 8 [dostęp 2024-05-11].
  17. ↑ Wojewoda zdecydował?, [w:] Głos Pomorza, 1994, grudzień, nr 298, Koszalińskie Wydawnictwo Prasowe RSW "Prasa-Książka-Ruch", 1994, s. 1 [dostęp 2024-05-11] (pol.).
  18. ↑ Komisje RM, [w:] Mirosław Kromer, Głos Słupski, 1994, wrzesień, nr 227, „Miejska Biblioteka Publiczna w Słupsku”, 30 września 1994, s. 5 [dostęp 2024-05-11] (pol.).
  19. ↑ Patryk Węzik, Nie żyje Danuta Hałaburda - legenda Czarnych Słupsk. Kiedy pogrzeb? [online], hej.slupsk.pl, 24 kwietnia 2024 [dostęp 2024-05-10] (pol.).
  20. ↑ Danuta Hałaburda [online], Cmentarze komunalne w Słupsku [dostęp 2024-04-24].
  21. ↑ Wodecki 2021 ↓, s. 108
  22. ↑ Wodecki 2021 ↓, s. 203

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.