Daniel Kubajewski
pułkownik
Data i miejsce urodzenia

23 grudnia 1923
Orla

Przebieg służby
Lata służby

1944–1989

Siły zbrojne

Siły Zbrojne Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej

Jednostki

WUBP w Białymstoku
PUBP we Włocławku
PUBP w Grudziądzu
WUBP w Bydgoszczy
WUBP w Opolu
WUBP we Wrocławiu
MBP w Warszawie
KdsBP w Warszawie
Z WSW KBWiWOP w Warszawie

Stanowiska

młodszy referent WUBP
kierownik PUBP
szef PUBP
inspektor WUBP
p.o. szefa WUPB
szef WUPB
zastępca kierownika MBP
wicedyrektor departamentu KdsBP
dyrektor departamentu KdsBP
szef Z WSW KBWiWOP

Późniejsza praca

wykładowca w ASG WP

Odznaczenia

Daniel Kubajewski (ur. 23 grudnia 1923 w Orli) – pułkownik, oficer aparatu bezpieczeństwa PRL, doktor nauk historycznych, adiunkt w Akademii Sztabu Generalnego.

Życiorys

Syn Antoniego i Marii Kubajewskich. Pochodził z rodziny polsko-białoruskiej. Deklarował wyznanie prawosławne. Uczeń szkoły powszechnej w Orli, Państwowej Szkoły Przemysłu Drzewnego w Hajnówce, szkoły średniej w Bielsku Podlaskim i liceum ogólnokształcące w Bydgoszczy. W latach 1957-1960 studiował w Akademii Sztabu Generalnego. W 1942 wywieziony na roboty przymusowe do Prus Wschodnich. Po uwolnieniu i powrocie funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej. W listopadzie 1944 funkcjonariusz aparatu bezpieczeństwa jako młodszy referent w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Białymstoku. Szef Wydziału II Rozpoznawczego Oddziału I Operacyjno-Rozpoznawczego sztabu KBW 1963-1966, szef Oddziału Kontrwywiadu Zarządu WSW 1960-1963, dyrektor Departamentu V Komitetu do spraw Bezpieczeństwa Publicznego w 1956, szef Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego we Wrocławiu 1953-1954, szef WUBP w Białymstoku 1951-1953, p.o. szefa WUBP w Opolu 1950-1951, szef PUBP w Grudziądzu w 1947.

Następnie wykładowca w Akademii Sztabu Generalnego WP. W 1972 uzyskał tytuł doktora nauk historycznych, później docenta. Pracownik uczelni do czasu przejścia na emeryturę w 1989. Uchwałą Prezydium KRN z 17 września 1946 odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Awanse

  • chorąży (1945)
  • podporucznik (1946)
  • porucznik (1947)
  • kapitan (1949)
  • major (1950)
  • podpułkownik (1957)
  • pułkownik (1961)

Przypisy

  1. 1 2 Biuletyn Informacji Publicznej Instytutu Pamięci Narodowej [online], katalog.bip.ipn.gov.pl [dostęp 2019-04-29] (ang.).
  2. 1 2 3 Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2019-04-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-27)].
  3. ↑ Monitor Polski, nr 29, 1947.
  4. ↑ IPN 2006 ↓, s. 114.

Bibliografia

  • Aparat bezpieczeństwa w Polsce. Kadra kierownicza (1944-1956) t. I, red. Krzysztof Szwagrzyk, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2005.
  • Twarze wrocławskiej bezpieki. Obsada stanowisk kierowniczych Urzędu Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa we Wrocławiu. Wyd. 1. Wrocław: IPN, 2006. ISBN 83-924281-0-2.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.