Daniel
Danihel
Biskup Winchesteru
Kraj działania

Wessex

Data urodzenia

nieznana

Data i miejsce śmierci

745
opactwo Malmesbury

Biskup Winchesteru
Okres sprawowania

705-744

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Sakra biskupia

705

Daniel z Winchesteru (Danihel; ur. w VII wieku; zm. 745) – średniowieczny katolicki biskup Winchesteru.

Po śmierci Heddy w 705 roku diecezja Winchester podzielona została na dwie mniejsze: Dorset, Wiltshire, Somerset i Berhshire utworzyły diecezję Salisbury, której biskupem został Aldhelm, natomiast Hampshire, Surrey i Sussex zostały w diecezji Winchester, na czele której stanął świeżo konsekrowany biskup Daniel, wykształcony w klasztorze w Malmesbury, przez jego założyciela mnicha Maelduba.

Daniel był głównym informatorem Bedy Czcigodnego, jeśli chodzi o historię królestwa Wessex i pobliskiej wyspy Wright; m.in. dostarczył mu informacji na temat podbojów Caedwalli w Jutlandii i Sussex. Za czasów Daniela do diecezji Winchester został przyłączony podbity i nawrócony lud z wyspy Wright. Z kolei w podległym mu dotychczas Sussex, ustanowiono odrębną diecezję, której pierwszym biskupem został Eadbert.

Daniel z Winchesteru znany jest również jako przyjaciel św. Bonifacego. Kiedy św. Bonifacy wyruszył z Rzymu z misją do ludów Germanii, biskup Daniel utrzymywał z nim kontakt korespondencyjny. Zachowały się dwa z jego listów. W jednym z nich Daniel radzi misjonarzowi, by nawracać pogan przez przekonywanie ich w trakcie rozmów, a nie na siłę. Sugerował również, by Bonifacy przedstawiał ludy chrześcijańskie jako obdarzone pomyślnością, w nagrodę za swoją wiarę oraz by przedstawiał chrześcijańską prawdę pogańskim mitom.

W czasie sprawowania pieczy nad diecezją Winchester, Daniel dwukrotnie (w 721 i 731 roku) udawał się z pielgrzymką do Rzymu. Podczas tej drugiej asystował przy konsekracji biskupa Tatwine.

Kiedy w 744 roku Daniel całkowicie stracił wzrok, zrezygnował z funkcji biskupa Winchester i udał się na emeryturę do klasztoru Malmesbury. Jego następcą został Hunfrith.

Przypisy

  1. Beda, ks.5, rozdz.18
  2. Beda; Wstęp
  3. Yorke, s.179
  4. Beda, ks.4, rozdz.16
  5. Beda, ks.5, rozdz.23
  6. Yorke, s.235
  7. Fletcher, s.242
  8. Robertson, s.111

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.