Dangiel (Dangiel I, Danigel) – polski herb szlachecki z nobilitacji.
Opis herbu
Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:
W polu zielonym owalna tarcza srebrna, na niej, na takimże pasie dwa liście winne. W szczycie hełmu trzy pióra strusie. Labry: czerwone, podbite złotem.
Najwcześniejsze wzmianki
Według Ostrowskiego herb nadany pierwotnie rodzinie Dangiel w 1498 przez Władysława II Jagiellończyka. Rodzina miała następnie osiąść pod Krakowem i wygasnąć w XVII wieku. Herb powtórnie nadany Tomaszowi Michałowi Dangielowi, przemysłowcowi warszewskiemu, w 1790 (dyplom z 19 czerwca 1792).
Herbowni
Jeden ród herbownych (herb własny):
Dangiel.
Według Adama Bonieckiego, herbem tym miał się również posługiwać ród Domeyków (w tym Ignacy Domeyko). Jednakże Seweryn Uruski pisze, że rodzina ta używała odmiany herbu, podobnej do herbu Dangiel II ze skosem zamiast pasa. Ponadto, nie wiadomo w jaki sposób rodzina inna niż Danglowie miałaby wejść w posiadanie tego herbu.
Zobacz też
Uwagi
- ↑ Ilustracja w herbarzu przedstawia złote liście, a w opisie brak wzmianki o złotych liściach
- ↑ Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. 4. 1901, s. 76. liście winne są złote
Przypisy
- ↑ Nikołaj Iwanowicz Pawliszczew: Herbarz rodzin szlacheckich Królestwa Polskiego. 1853, s. 139.
- ↑ Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. 1906, s. 52.
- ↑ Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. 4. 1901, s. 374.
- ↑ Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. 3. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1904, s. 223.
Linki zewnętrzne
- Herb Dangiel z listą nazwisk w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla