| Lorius lory | |||
| (Linnaeus, 1758) | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
dama niebieskobrzucha | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
Dama niebieskobrzucha (Lorius lory) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papug wschodnich (Psittaculidae), znany także pod nazwą lorysa czarnogłowa. Występuje na Nowej Gwinei i kilku sąsiednich wyspach.
Podgatunki i zasięg występowania
Wyróżnia się 7 podgatunków L. lory:
- L. l. lory (Linnaeus, 1758) – wyspy u zachodnich wybrzeży Nowej Gwinei, półwysep Ptasia Głowa (północno-zachodnia Nowa Gwinea)
- L. l. cyanauchen (S. Müller, 1841) – wyspa Biak (u północnych wybrzeży Nowej Gwinei)
- L. l. jobiensis (A. B. Meyer, 1874) – wyspy Yapen i Mios Num (u północnych wybrzeży Nowej Gwinei)
- L. l. viridicrissalis Beaufort, 1909 – północno-zachodnia Nowa Gwinea
- L. l. salvadorii A. B. Meyer, 1891 – północno-wschodnia Nowa Gwinea
- L. l. erythrothorax Salvadori, 1877 – południowa Nowa Gwinea
- L. l. somu (Diamond, 1967) – południowo-środkowa Nowa Gwinea w głębi lądu
Charakterystyka
Morfologia
Wygląd zewnętrzny: Czerwony grzbiet i piersi, niebieski brzuch i górna część głowy, zielone skrzydła. Brak dymorfizmu płciowego.
Wymiary:
- Długość ciała – 31 cm,
- Rozpiętość skrzydeł – 55 cm,
- Masa ciała – 150-200 g.
Pożywienie
Dama niebieskobrzucha żywi się owocami, nektarem i pyłkiem kwiatów. Jej szczoteczkowaty język jest przystosowany do pobierania takiego rodzaju pokarmu. Czubek języka porośnięty jest szczecinkami, które unoszą się, kiedy ptak przyjmuje pożywienie. Dama zjada też różne owady i ich larwy. Przy przyjmowaniu pożywienia używa swoich nóg przytrzymując nimi pożywienie i podając kawałki pokarmu do dzioba.
Rozród
O rozmnażaniu dam na wolności wiadomo niewiele. Zaobserwowano, że gniazduje najczęściej w dziuplach lub w opuszczonych kopcach termitów. Większość informacji o tej papudze pochodzi z obserwacji ptaków w niewoli, a na tej podstawie nie można wyciągać wniosków o trybie jej życia na wolności. Pora lęgowa w niewoli trwa od kwietnia do września. Podczas zalotów partnerzy okazują sobie coraz większą czułość. Samiec stara się zainteresować samicę, prostuje się przed nią z rozciągniętymi skrzydłami i skłania głowę na boki. Potem zaczyna energicznie poruszać całym ciałem w górę i w dół, źrenice rozszerzają mu się i wydaje sykliwe nawoływania. Więź między partnerami bywa bardzo silna i w porze lęgowej samce stają się agresywne wobec innych ptaków. Samica składa zwykle 2 jaja i wysiaduje je przez około 24 dni. Po wykluciu się pisklęta zostają w gnieździe 8–10 tygodni. Dojrzałość płciową osiągają w 2–3 roku życia.
Status
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje damę niebieskobrzuchą za gatunek najmniejszej troski (LC - Least Concern).
Przypisy
- ↑ Lorius lory, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 Black-capped Lory (Lorius lory). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2020-07-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-16)]. (ang.).
- 1 2 Lorius lory, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Loriini Selby, 1836 (wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-07-19].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Parrots, cockatoos. IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-07-19]. (ang.).
Bibliografia
- Encyklopedia zwierząt od A do Z Warszawa 1999
- Parrots: A Guide to Parrots of the World; 1998, ISBN 0-300-07453-0.
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i materiały multimedialne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).