Dżabal Ighud (arab. جبل إيغود, Jabal Īghūd; fr. Djebel Irhoud, Jebel Irhoud) – stanowisko archeologiczne w formie niszy krasowej w masywie wapiennym, położone w południowej części Maroka, 55 kilometrów na południowy wschód od Safi.

Stanowisko zostało odkryte przypadkowo w 1960 roku podczas prac górniczych, rok później rozpoczęto jego badania. W warstwach geologicznych odkryto szczątki kilkunastu gatunków ssaków oraz ślady bytności człowieka z przemysłami kamiennymi typu mustierskiego. Odnalezione zostały także fragmenty szkieletów ludzkich: dwie czaszki należące do osób dorosłych, żuchwę osobnika młodego i dorosłego oraz kość ramienną osobnika młodego. Szczątki te początkowo klasyfikowano jako neandertalskie, obecnie przeważa ich interpretacja jako należących do wczesnych przedstawicieli Homo sapiens. Datacja znalezisk jest sporna, określana na pomiędzy 190 a 90 tys. lat temu. Aktualne badania metodą termoluminescencyjną zmieniły datowanie na aż 315 tysięcy lat (± 34 tys. lat).

Przypisy

  1. 1 2 3 Encyklopedia historyczna świata. T. I. Prehistoria. Kraków: Agencja Publicystyczno-Wydawnicza Opres, 1999, s. 490. ISBN 83-85909-48-6.
  2. 1 2 3 4 5 6 A Dictionary of Archaeology. edited by Ian Shaw and Robert Jameson. Malden: Blackwell Publishing, 1999, s. 320. ISBN 0-631-17423-0.
  3. Gatunek Homo sapiens starszy nawet o 100 tysięcy lat!, „Crazy Nauka” [dostęp 2017-06-09] (pol.).
  4. Ewen Callaway: Oldest Homo sapiens fossil claim rewrites our species' history. Nature, 7 czerwca 2017. [dostęp 2017-06-09].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.