| wieś | |
Kościół św. Jerzego w Długopolu Dolnym | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Wysokość |
340-360 m n.p.m. |
| Liczba ludności (III 2011) |
369 |
| Strefa numeracyjna |
74 |
| Kod pocztowy |
57-520 |
| Tablice rejestracyjne |
DKL |
| SIMC |
0851318 |
Położenie na mapie gminy Bystrzyca Kłodzka | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego | |
Położenie na mapie powiatu kłodzkiego | |
| 50°15′30″N 16°38′16″E/50,258333 16,637778 | |
Długopole Dolne (niem. Nieder-Langenau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie kłodzkim, w gminie Bystrzyca Kłodzka.
Położenie
Długopole Dolne to luźno zabudowana wieś łańcuchowa o długości około 3 km, leżąca nad Nysą Kłodzką, w Obniżeniu Bystrzycy Kłodzkiej, pomiędzy Bystrzycą Kłodzką na północy i Długopolem-Zdrój na południu, na wysokości około 340-360 m n.p.m.
Podział administracyjny
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.
Pierwszym sołtysem wsi został Tadeusz Gadziński, następnie Jan Nowożycki, Bogdan Bajak, Marta Serafinowicz a obecnie funkcję tę pełni Daniel Wilk.
Historia
Długopole Dolne powstało w XIII wieku i należy do najstarszych osad w tym rejonie. Początkowo wieś wchodziła w skład dóbr międzyleskich, następnie należała między innymi do hrabiego Herbersteina, właściciela Gorzanowa. W 1840 roku w miejscowości był kościół, szkoła katolicka, 2 młyny wodne, cegielnia, 3 piece produkujące smołę, oraz 15 warsztatów tkackich.
Zabytki
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest obiekt:
- zabytkowy kościół parafialny pw. św. Jerzego zbudowany w latach 1793-1794 i przebudowywany w II połowie XIX wieku. We wnętrzu zachowało się kilka barokowych rzeźb i obrazów z końca XVIII wieku.
Inne zabytki:
- kaplica z XIX wieku, leżąca na zboczu Wyszkowskiego Grzbietu,
- remiza straży pożarnej z XIX wieku, z murowanym budynkiem i drewnianą wieżą.
- liczne domy mieszkalne i gospodarcze z XIX i XX wieku.
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 3 4 5 Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 15: Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy. Wrocław: I-BiS, 1993, s. 95-98. ISBN 83-85773-06-1.
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 228 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 24236
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
- 1 2 3 Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak: Ziemia Kłodzka. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, s. 314, 315. ISBN 978-83-89188-95-3.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych 208/700/WŁ z 14.12.1978
- ↑ Janusz Czerwiński, Ryszard Chanas: Dolny Śląsk - przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka 1977, s. 147
Bibliografia
- Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 15: Kotlina Kłodzka i Rów Górnej Nysy. Wrocław: I-BiS, 1994, ISBN 83-85773-06-1
- Waldemar Brygier, Tomasz Dudziak, Iwona Chomiak, Ziemia Kłodzka, Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2010, ISBN 978-83-89188-95-3, OCLC 751422625.