| wieś | |
Kościół pw. św. Marii Magdaleny | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2022) |
1259 |
| Strefa numeracyjna |
77 |
| Kod pocztowy |
47-208 |
| Tablice rejestracyjne |
OK |
| SIMC |
0502799 |
Położenie na mapie gminy Reńska Wieś | |
Położenie na mapie Polski | |
Położenie na mapie województwa opolskiego | |
Położenie na mapie powiatu kędzierzyńsko-kozielskiego | |
| 50°17′05″N 18°09′00″E/50,284722 18,150000 | |
| Strona internetowa | |
Długomiłowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Langlieben) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Reńska Wieś.
Częściami wsi są: Pierzchowice i Żabnik.
W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Długomiłowice, po jej zniesieniu w gromadzie Reńska Wieś.
Nazwa
Nazwa jest prawdopodobnie nazwą patronimiczną i wywodzi się od staropolskiego imienia męskiego „Długomiła” złożonego z członów Długo- („długi – rozciągnięty w przestrzeni”) oraz -mił („miły”) oznaczającego „miły ludziom wszędzie na dużym obszarze”.
Według niemieckiego geografa oraz językoznawcy Heinricha Adamy’ego pierwotna była polska nazwa, która później została zgermanizowana. W swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu Adamy wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Dlugo milowice, podając jej znaczenie „wurde übersetzt in Langlieben”, czyli po polsku „zostało przetłumaczone na Langlieben”.
Podobny wywód prezentuje śląski pisarz Konstanty Damrot w swojej pracy o śląskim nazewnictwie z 1896 roku wydanej w Bytomiu. Wymienia on dwie nazwy - obecnie funkcjonującą, polską „Długomiłowice” oraz niemiecką „Langliebau”. W dokumencie z 1217 roku wydanym przez biskupa wrocławskiego Lorenza wymieniona jest w zlatynizowanej staropolskiej formie Dlugomilovici.
Historia
- 26 kwietnia 1376 r. – pierwsza wzmianka o Długomiłowicach – wymieniany jest właściciel wsi Henryk na Długomiłowicach;
- 1760 r. – miał tutaj kwaterę główną baron Gideon Ernest von Laudon;
- czerwiec 1762 r. – obozuje tutaj pruski korpus pod dowództwem generała Paula van Wernera;
- 1 października 1898 r. – otwarcie linii kolejowej Reńska Wieś do Polska Cerekiew przebiegającej przez Długomiłowice
- 1945 r. – wieś zostaje poważnie zniszczona podczas walk pomiędzy wojskami niemieckimi a radzieckimi
Zabytki
Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisany jest:
- park, z drugiej poł. XVIII-XIX w.
inne zabytki:
- kościół pw. św. Marii Magdaleny, neogotycki.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-05].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 228 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 24232
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262)
- 1 2 Konstanty Damrot: Die älteren Ortsnamen Schlesiens, ihre Entstehung und Bedeutung: mit einem Anhange über die schlesisch-polnischen Personennamen: Beiträge zur schlesischen Geschichte und Volkskunde. Beuthen: Verlag von Felix Kasprzyk, 1896, s. 59.
- 1 2 Heinrich Adamy, Die schlesischen Ortsnamen, ihre Entstehung und Bedeutung. Ein Bild aus der Vorzeit, wyd. 2, Breslau: Verlag von Priebatsch’s Buchhandlung, 1888, s. 3, OCLC 456751858 (niem.).
- ↑ Grünhagen 1866 ↓, s. 84.
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2023, s. 37.
Bibliografia
- Colmar Grünhagen, Regesten zur Schlesischen Geschichte, Breslau: Josef Max & KOMP., 1866 (niem.).
Linki zewnętrzne
- Długomiłowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 39.