Czubata Turnia

Czubata Turnia
	; Czubata Turnia wśród podpisanych obiektów – widok z południa
Państwo	Słowacja
Położenie	powiat Poprad
Pasmo	Tatry, Karpaty
Wysokość	ok. 2565 m n.p.m.
Pierwsze wejście	14 lipca 1904 r.; Janusz Chmielowski, Tadeusz Radliński, Klemens Bachleda i Jan Bachleda Tajber
	Położenie na mapie Tatr Czubata Turnia
	Położenie na mapie Karpat Czubata Turnia
	49°11′50″N 20°12′27″E/49,197222 20,207500

Czubata Turnia (słow. Strapatá veža, niem. Egenhofferspitze, węg. Egenhoffer-csúcs) – turnia o wysokości ok. 2565 m n.p.m. znajdująca się w długiej południowo-wschodniej grani Wyżniego Baraniego Zwornika w słowackich Tatrach Wysokich. Od Małego Durnego Szczytu na wschodzie oddzielona jest Małą Durną Przełęczą, natomiast od Sępiej Turni na zachodzie oddziela ją Przełączka pod Czubatą Turnią.

Pozębiona Czubata Turnia ma trzy wierzchołki. Nie jest dostępna dla turystów, nie prowadzi na nią żaden znakowany szlak turystyczny. Najdogodniejsze drogi dla taterników wiodą od sąsiednich przełączek. W stronę Doliny Dzikiej na północ z Czubatej Turni opada wybitne żebro, zaś na południowy zachód do Doliny Pięciu Stawów Spiskich – dwa filary.

Polska i słowacka nazwa Czubatej Turni pochodzi od jej kształtu, natomiast nazwy niemiecka i węgierska upamiętniają Teréz Egenhoffer – węgierską taterniczkę.

Pierwsze wejścia:

Janusz Chmielowski, Tadeusz Radliński, Klemens Bachleda i Jan Bachleda Tajber, 14 lipca 1904 r. – letnie,
Radovan Kuchař i Jiří Šimon, ok. 27 grudnia 1953 r. – zimowe.

Przypisy

1 2 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
1 2 3 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XX. Baranie Rogi – Durny Szczyt. Warszawa: Sport i Turystyka, 1976, s. 115-118.
↑ Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 407. ISBN 83-01-13184-5.

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[wet-1] 1 2 Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.

[whp-2] 1 2 3 Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XX. Baranie Rogi – Durny Szczyt. Warszawa: Sport i Turystyka, 1976, s. 115-118.

[bedeker-3] Grzegorz Barczyk, Ryszard Jakubowski (red.), Adam Piechowski, Grażyna Żurawska: Bedeker tatrzański. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 407. ISBN 83-01-13184-5.