Czingiz Ałłazow
Pseudonim

Chinga

Data i miejsce urodzenia

10 czerwca 1993
Gardabani (Gruzja)

Obywatelstwo

Białoruś

Wzrost

181 cm

Masa ciała

70 kg

Styl walki

kick-boxing, boks tajski, K-1

Kategoria wagowa

półśrednia, średnia

Klub

Gridin Gym

Bilans walk zawodowych
Liczba walk

59

Zwycięstwa

55

Przez nokauty

34

Porażki

3

Nieodbyte

1

Czingiz Ałłazow (ros. Чинги́з Алла́зов; biało. Чынгiз Аллазаў, Czynhiz Ałłazau; ur. 10 czerwca 1993 w Gardabani) – białoruski kick-boxer azerskiego pochodzenia, dwukrotny zawodowy mistrz świata WAKO Pro w wadze średniej (2015) i super półśredniej (2016) oraz K-1 w wadze super półśredniej (2017).

Kariera sportowa

Urodził się w małej wiosce Jandari w Gardabani (Gruzja) na granicy gruzińsko–azerskiej w rodzinie wywodzącej się z azerskiej mniejszości narodowej. Mając 9 miesięcy przeprowadził się z rodziną na Białoruś. W wieku 9 lat zaczął trenować kickboxing w klubie Chinuk Gym w Mińsku.

Stoczył ok. 250 amatorskich walk, zostając m.in. pięciokrotnie mistrzem świata juniorów oraz trzykrotnym mistrzem Europy federacji IFMA w boksie tajskim. Ponadto 13-krotnie zdobywał mistrzostwo Białorusi.

Przez pierwsze lata zawodowej kariery toczył pojedynki głównie w Europie tocząc w latach 2011–2013 wygrane pojedynki m.in. z Alim Nabijewem czy Warrenem Stevelmansem. 20 kwietnia 2013 zadebiutował w GLORY w Mediolanie w walce z Ormianinem Maratem Grigorianem. Starcie ostatecznie nie zostało rozstrzygnięte, gdyż Białorusin zadał nieprzepisowy cios łokciem Ormianinowi. Do rewanżu obu zawodników doszło pod koniec roku 12 grudnia. Tym razem lepszy okazał się Grigorian, wypunktowując Ałłazowa na dystansie trzech rund.

25 stycznia 2014 podczas gali Thai Boxing Mania w Turynie zanotował drugą porażkę z rzędu oraz w karierze, ulegając po dogrywce na punkty Tajowi Sitthichaiowi Sitsongpeenong. 23 października 2014 w Lyonie wygrał turniej A1 World Grand Prix pokonując w finale Abdallaha Mabela na punkty.

17 marca 2015 wygrał czteroosobowy eliminator do turnieju Kunlun Fight World MAX 2015 i zakwalifikował się do finałowej szesnastki jednak ostatecznie nie wziął udziału w dalszej rywalizacji. 15 października ponownie zwyciężył w A1 World Grand Prix, natomiast 28 października został mistrzem świata WAKO Pro w wadze średniej po pokonaniu Francuza Djimé Coulibaly'ego jednogłośnie na punkty. Po raz drugi mistrzem WAKO Pro, tym razem wagi super półśredniej został 24 czerwca 2016 w Monte Carlo nokautując w mistrzowskim starciu Niemca Enriko Kehla w piątej, ostatniej rundzie.

1 kwietnia 2017 wziął udział w kolejnym turnieju w Chinach, tym razem organizacji Wu Lin Feng, gdzie w ćwierćfinale pokonał thai-boxera Saiyoka Pumpanmuang na punkty. W międzyczasie 18 czerwca wygrał ośmioosobowy turniej K-1 World GP -70kg World Tournament w Tokio, nokautując dwóch pierwszych rywali oraz wypunktowując w finale Yasuhiro Kido, zostając tym samym mistrzem K-1 w wadze super półśredniej. 5 sierpnia pokonał na punkty Rosjanina Dżabara Askierowa w ramach półfinału Wu Lin Feng, natomiast w finale w którym miał się zmierzyć w rewanżu z Sitthichaiem Sitsongpeenong ostatecznie nie wystąpił z powodu kontuzji.

21 marca 2018 obronił tytuł K-1, nokautując podczas gali K-1: K’Festa 1 Hinatę Watanabe w drugiej rundzie. 14 lipca 2018 podczas gali Bellator Kickboxing 10 przegrał jednogłośnie na punkty z reprezentującym Włochy Giorgio Petrosyanem.

Osiągnięcia

  • 2014: A1 World Grand Prix Tournament – 1. miejsce w wadze -70 kg
  • 2015: Kunlun Fight World MAX 2015 Group H Tournament – 1. miejsce w wadze -70 kg
  • 2015: A1 World Grand Prix Tournament – 1. miejsce w wadze -70 kg
  • 2015: mistrz świata WAKO Pro w wadze średniej w formule K-1
  • 2016: mistrz świata WAKO Pro w wadze super półśredniej w formule K-1
  • 2016–2018: mistrz Nuit Des Champions w wadze super półśredniej w formule K-1
  • 2017: K-1 World GP 2017 Super Middleweight Championship Tournament – 1. miejsce w wadze super półśredniej
  • 2017: mistrz K-1 w wadze super półśredniej

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Profil na muaythaitv.com. muaythaitv.com. [dostęp 2018-03-25]. (ang.).
  2. 1 2 3 Oficjalny profil na stronie k-1.co.jp. k-1.co.jp. [dostęp 2018-03-25]. (jap.).
  3. ↑ Chingiz Allazov. tapology.com. [dostęp 2023-11-25]. (ang.).
  4. ↑ «Я – азербайджанец, но всегда буду выступать за Беларусь». haqqin.az, 2017-10-28. [dostęp 2018-03-31]. (ros.).
  5. 1 2 K-1 World GP 2017: niesamowity Chingiz Allazov triumfuje w turnieju! Wyniki. fightsport.pl, 2017-06-19. [dostęp 2018-03-31]. (pol.).
  6. ↑ Warriors Night II. siamfightmag.com, 2013-10-11. [dostęp 2018-03-31]. (fr.).
  7. ↑ The Italian Legend Giorgio PETROSYAN will fight Chingiz ALLAZOV for the WAKO PRO World title!. wakopro.org, 2015-12-29. [dostęp 2018-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-01)]. (ang.).
  8. ↑ Fraser Coffeen: Glory 7 results: Giorgio Petrosyan dominates in Milan. bloodyelbow.com, 2013-04-21. [dostęp 2018-03-31]. (ang.).
  9. ↑ VICTORY : results and pictures. muaythaitv.com, 2013-12-14. [dostęp 2018-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-11)]. (ang.).
  10. ↑ Jacques Gaye: LIDON, BENNOUI et ALLAZOV remportent les tournois du A1. muaythaitv.com, 2014-10-24. [dostęp 2018-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-01)]. (fr.).
  11. ↑ Gian Carlo Corba: Flash News: Chingiz Allazov wins the Kunlun Fight: 21 – 4 Man Tournament. muayfarang.com, 2015-03-18. [dostęp 2018-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-07)]. (ang.).
  12. ↑ Wyniki Partouche Kickboxing Tour – A1 World Grand Prix. muayfarang.com, 2015-10-15. [dostęp 2018-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-18)]. (ang.).
  13. ↑ Samedi 28 novembre au palais des sports Marcel-Cerdan. kickboxing.levallois-sporting-club.fr, 2015-12-01. [dostęp 2018-03-31]. (fr.).
  14. ↑ Monte Carlo Fighting Masters 3: Chingiz Allazov znokautował Enriko Kehla! Wyniki!. fightsport.pl, 2016-06-26. [dostęp 2018-03-31]. (pol.).
  15. ↑ Chingiz Allazov gromi Saiyoka Pumpanmuanga na Wu Lin Feng!. fightsport.pl, 2017-04-03. [dostęp 2018-03-31]. (pol.).
  16. ↑ Chingiz Allazov pokonuje Dzhabara Askerova na Wu Lin Feng w Chinach. fightsport.pl, 2017-08-07. [dostęp 2018-03-31]. (pol.).
  17. ↑ Zach Aittama: Toe-to-Toe: Sitthichai Sitsongpeenong vs. Yi Long Preview and Predictions. combatpress.com, 2017-11-02. [dostęp 2018-03-31]. (ang.).
  18. ↑ Dave Walsh: K-1 Japan K’FESTA.01 Results: Takeru is the King of the World. liverkick.com, 2018-03-21. [dostęp 2018-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-02)]. (ang.).
  19. ↑ Rob Tatum: Bellator Kickboxing 10 Results: Varga Dethrones Ross, Petrosyan Cruises Past Allazov. combatpress.com, 2018-07-14. [dostęp 2018-07-14]. (ang.).
  20. ↑ Lista osiągnięć na thaiboxemania.com. thaiboxemania.com. [dostęp 2018-03-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-01)]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.