Czesław Twardowski (ur. 18 lipca 1898 w Łodzi, zm. 23 maja 1920 w Kozianach) – podchorąży Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się w rodzinie Wojciecha i Antoniny z Włodarczaków. Absolwent średniej szkoły handlowej. Od 22 sierpnia 1919 do 31 stycznia 1920 był uczniem 18. klasy Szkoły Podchorążych Piechoty.

W odrodzonym Wojsku Polskim przydzielony do 28 pułku Strzelców Kaniowskich. W jego szeregach walczył na froncie polsko-czechosłowackim, polsko-ukraińskim i polsko-bolszewickim. 22 maja 1920 jako d-ca plutonu śmiałym atakiem zajął wsie Wojtiagi i Golbię. W czasie pościgu na nieprzyjacielem poległ trafiony kulą w brzuch. 23 maja w Kozianach zmarł od odniesionych ran. Za bohaterstwo w walce odznaczony został pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.

Ordery i odznaczenia

• Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari nr 551 – pośmiertnie 28 lutego 1921

Przypisy

Bibliografia

• Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2019-09-07].
• Lista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1934.
• Wacław Lenkiewicz, Andrzej Sujkowski, Hugo Zieliński: Księga Pamiątkowa 1830 – 29 XI 1930. Szkice z dziejów piechoty polskiej. Ostrów-Komorowo: Szkoła Podchorążych Piechoty, 1930.
• Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/1. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1991. ISBN 83-900510-0-1.
• Wacław Zaborowski: Zarys historii wojennej 28-go pułku Strzelców Kaniowskich. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1928, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.